Europese velden

We gingen naar Rotterdam waar Hans een grote tentoonstelling had.
Hans van der Meer. Europese velden. Landschap van het amateurvoetbal.” Jaja.
Het was een drukte van belang. Meestal is er geen Amsterdammer te bekennen als een Amsterdamse fotograaf (of wat voor kunstdiscipline dan ook) buiten Amsterdam exposeert. Ze komen hun postcode niet uit, die jongens en meisjes. Maar deze keer dus wel.


Zalen vol intrigerende en merkwaardige foto’s van de zaterdagmiddagamateurs in Portugal, Belgi?¬¨¬•, Frankrijk, Roemeni?¬¨¬•, Itali?¬¨¬•. Niet alle velden zijn van gras, sommige zijn kurkdroog en alleen aarde, zoals in Spanje, anderen zijn van beton zoals die in Portugal. Je moet goed kijken en als je dat doet, dan hoor je het geroep van de vijf toeschouwers en ruik je de typische geur van sport op een grasveldje. Hoe voetbalbeton ruikt, weet ik niet.


We mochten blijven eten in het museum met een heleboel vrienden en familie van Hans. Hij hield een praatje op een trap, een keukentrap dan.


Toen we weggingen heb ik het paard van Marino Marini nog even op de hals geklopt. Dat staat er al jaren zo braaf.

Ja, in het museum Boijmans van Beuningen.

Ziek

Vroeger (nr. zoveel) kregen we geraspte appel als we ziek waren, of een heerlijk bouillonnetje, zelfgemaakt, dat spreekt vanzelf.


We lagen op de bank in de kamer en ik herinner dat bij een van die gelegenheden de kerktoren van de kerk aan de overkant op de Erasmusweg, kant-en-klaar arriveerde en aan de kerk werd gemonteerd. Of heb ik dat verzonnen in een koortsdroom?
Vandaag was het weer zover. Alleen was mijn moeder er niet om een bouillonnetje te brengen. Dat zou trouwens nutteloos geweest zijn, want alles kwam er net zo gemakkelijk weer uit. Sara bracht me na vieren een kopje thee op bed, toen de interne rust een beetje was weergekeerd.


Een kerk in elkaar zien zetten zit er hier niet in, maar ik heb met mijn suffe kop en mijn iBook gelukkig nog contact met de buitenwereld.

Rotterdam

In 1997 stond Siebe op een hoogwerker op de Erasmusbrug in Rotterdam het panorama te fotograferen. Wij (Elz, Yeva en Sara) waren met het Openbaar Vervoer naar Rotjeknor gekomen, metro, trein, tram, en keken naar de hoogwerker waar Siebe stond…


en werden toen per auto naar Hotel New York gebracht door Carel van Hees. Daar aten we gedrie?´n een taartje, dronken een kopje thee en voeren met de hoteltaxiboot, onder de Erasmusbrug door (luid toeterend) naar Leuvenhaven, waar we met de tram en de trein weer naar Amsterdam gingen. Behalve het panorama is alleen deze foto nog over. Maar misschien heeft Carel nog iets in zijn archief. Ik zal het hem eens vragen. Hij had toen wel een camera bij zich.
Kijk eens naar het werk van www.carelvanhees.nl. Het is even zoeken, die site.

Dagelijks leven in Frankrijk