In het buurgehucht lag in januari een volkomen verstijfde dode koe, met zijn poten omhoog. Dat zagen we toen we er met de auto langs reden, maar toen we een paar uur later terugkwamen met de digicam, bleek hij (eigenlijk zij) al weer opgeruimd door de anders echt niet zo nette bewoners. Het is daar op dat erf altijd een bende van jewelste. Ze laten alles liggen, maar misschien voeren ze een ander beleid qua dooie beesten, dat zou best eens kunnen.
Wel kregen we gezelschap van de Husky, terwijl zijn baasje aan het gillen was dat hij moest komen en Bess (niet te zien op de foto) hysterisch aan het schreeuwen was dat hij op moest donderen. Hij blijft er altijd ijskoud onder.
Meer Erasmusweg
Uit het Gemeentearchief Den Haag (1951)
Hier rechts de zesde klas van dr. Moutonschool in 1959, toen ik nog op de kleuterschool zat. Een witgeverfde Finse school. (bron: schoolbank.nl)
Erasmusweg 2
Aan het begin van de Erasmusweg in Den Haag zat een klooster met echte nonnen en een echte kloostertuin. Het klooster is verdwenen.
Ook mijn lagere schooltje is verdwenen, daar stond een Finse houten school, geschonken door de Finnen na de oorlog aan de arme Nederlanders. Als je googelt op “Finse houten school” kom je erachter dat er overal van die scholen stonden, met het klokketorentje.
In de zesde mocht je de bel luiden. Of in het kleine keukentje koffie zetten voor de meesters en juffen. Onze school was wit geverfd. Daar staat nu een stenen gebouw, op een onherkenbare plaats, zag ik al twintig jaar geleden.
Ik vind zelfs een link.
Losse toets
Nee, ik heb het niet over een defecte piano, maar over mijn houtskooltekeningen. Ik teken op vellen papier van 65 x 50 cm. Ik kras en veeg en graai met mijn vingers en kneedgum, net zo lang tot alles incl. mij pikzwart is. Als ik er een foto van maak en die verklein, dan lijkt het Anton Pieck wel. Ho, wacht even, maar dat was de bedoeling niet.
Hieronder (een detail van de tekening hierboven) kun je toch heus wel die toets zien:
Erasmusweg
Tussen die talloze dia’s is er nauwelijks een te vinden van het interieur. Eindeloze naaldwouden, zandverstuivingen, bospaadjes, monumenten en rivieren. Maar het huis van binnen, neen. Ik heb alles bekeken en dat zijn er een paar duizend en daarvan heb ik er 600 geselecteerd.
Na er bijna 200 te hebben gescanned, kom ik eindelijk het eerste plaatje binnen tegen.
Het was niet eens zo eenvoudig deze bleke dia een beetje kleur te geven.