We hadden het huis nog niet, toen deze foto werd gemaakt:
Let op de donkergroene “heg” die horizontaal door de foto loopt. Dat is klimop op de stapelmuur. De buurman waarschuwde voor slangen tussen de begroeiing.
Een jaar later:
De klimop is nog goed te zien. De rommel in de voorgrond is restant moestuin. De stammetjes tegen de muur zijn de omgezaagde hazelaars. Daar moeten we nog een pergola van fröbelen.
Die Siebe bofte toch maar weer, toen Sint met een heuse biertap aan kwam zetten.
Dat moet een flinke duit gekost hebben!
Vrijdag moesten we weer naar de Dirk, dit keer met een omtrekkende beweging langs de tuin om het water af te sluiten. De twee monsters mochten mee en los, er was gelukkig geen volkstuinpolitie te bekennen (die ons altijd met opgeheven vingertje erop wijst dat ze NIET los mogen).
Het gat onder de stoeptegel waar de hoofdkraan zit, was helemaal gevuld met aarde. Muizen of mollen concludeerden we, aan het het gedrag van de honden te zien. We groeven wat weg: kwam er een slaperige pad te voorschijn! In de andere hoek sufte er nog een. Cameraatje vergeten, losers die we zijn!
(Kwint was ooit zo dom om eens een hapje van te nemen van een Zuidfranse pad en een uur later was hij nog aan het schuimbekken. Dat doet hij niet voor een tweede keer. )
Toen we teruggingen, was Bess verdwenen. Roepen, fluiten en zoeken tot we iets zagen bewegen in een afgesloten tuin. Pikzwart stinkend ding. In een sloot gevallen of gesprongen en op de kant geklommen in een tuin waar ze niet meer uit kon. Die is zo onhandig, één sloot is genoeg!
Je kunt natuurlijk ook – als je wat geld over hebt – een caravan op een camping nemen, een volkstuin of een huisje aan het IJselmeer. Het voordeel is dat je er in 20 minuten bent, nadeel is dat de buren meestal geen Frans spreken. En dat er niet zo’n lap grond bij zit. En dat de snelweg overal te horen is. En dat die fantastische sterrenhemel niet te zien is.
Ik moet toegeven, Camping Kinselmeerzicht is een heerlijke plek. Dat water! Siebe vloog er laatst nog over heen.
(Kinselmeerzicht, foto: Siebe Swart)
Op de een of andere vind ik er hier niks meer aan. Ik dwing me om leuke dingen te doen, naar de film, tentoonstellingen, uit eten, de kroeg in, naar de tuin, maar het interesseert me in wezen niets.
Totaal in de war op een feest.
Het enige wat ik doe is steeds weer de foto’s van Frankrijk bekijken. En maar lezen, schilderen en internet afgrazen op zoek naar meer. Dat komt niet meer goed, vrees ik.
Ik moet verder niet zeuren, want ik leid natuurlijk een onbekommerd en heerlijk leven op een gezellige zolder, midden in Amsterdam.