Waar jarenlang een antiquarisch servieswinkeltje zat, zit nu een kapper. We liepen er volkomen onschuldig langs tot we eens goed door het raam keken.

Jawel, daar zat de bekende hoofdstedelijke fotograaf Siebe S., vader van twee kinderen, en liet zich een nieuwe coupe aanmeten.

Hier een plaatje van de achterwand van mijn werkplek. Als je van buiten naar binnen kijkt, kun je de bovenste rij zien, vermits het licht brandt. Indien niet, dan immers niet.

(vermits=ter inleiding van een redengevende bijzin, synoniem met aangezien: ik klets dus ook maar wat)

Vanaf de straat kun je in mijn atelier nog net een tekening van de achterhand van Annetje zien, de Franse bul die altijd met de pootjes plat naar achteren lag. Je denkt een soort hondenporno, maar zo liggen deze honden allemaal.

Verder is het een raadsel wat er op deze foto staat. Voor mij niet natuurlijk, maar voor de onschuldige kijker. Je kijkt als het ware de Montelbaanstraat gespiegeld in. Tussen de straat en mijn hok zit nog een werkruimte.

(Waar het geel is, daar brandt het licht van mijn hok. Ik heb buiten door de ruit en door de werkplaats van mijn buurvrouw gefotografeerd. De ruit weerspiegelt de overkant van de straat. Een detail:

Tekening van Annetje. )

Nu is het weer strakblauw, maar 5 minuten geleden liepen we te rillen in een ijskoude regenbui. We gingen Saar ophalen van school met de Canon Powershot.

Ondersteboven past het gebouw wel op de foto.