Vanwege het mooie weer stapte ik op de fiets, voor een nuttige rondrit. Ik moest eigenlijk gewoon naar de bibliotheek, dus reed ik met twee met boeken gevulde fietstassen naar de Wenckebachweg, een van de merkwaardigste straten van Amsterdam.
Maar daar is helemaal geen bibliotheek! Inderdaad, daar is Garage Ruimzicht, waar ik voor de gezelligheid even in de zon ging zitten om alle nieuwe aanwinsten van dichtbij te bekijken.
Een 4×4 Mehari! Nou ja, voordeel boven al die andere SUV en PCHooftmodelletjes is dat je deze w?¬¨?Ül gemakkelijk kunt parkeren.

Teglijkertijd met de zon lekte er een plannetje van een paar Amsterdamse wethouders uit, om auto’s van voor 1992 te verbieden zich binnen de ring van de hoofdstad te bevinden. Ja, dat helpt!
Eindelijk lege straten, hoewel, helemaal niet, straten gevuld met lelijk nieuw blik. Olga van Ditzhuyzen heeft er in NRC-Next alles over gezegd.
Misschien kunnen we beter die vliegtuigen verbieden die hoge bloeddruk veroorzaken bij de omwonenden. Dat gaat natuurlijk nooit gebeuren, want daar is VEEL GELD mee gemoeid.

Bij de bibliotheek bleek dat de fietsenkelder steeds meer gebruikt gaat worden. E?©n ding zijn ze vergeten en dat is een deurtje binnendoor naar de bibliotheek zelf. Dat ervaar ik als drempelverhogend, eerst je fiets wegzetten en dan weer dezelfde route terug te voet de bieb in. Het is een afstand van niks en toch zie je dat mensen hun fiets liever op het plein zetten, waar ze al snel door een fluitende wind als dominosteentjes gaan omvallen. Een deurtje, Hans van Velzen, een deurtje, dan is je pleintje zo leeg.

Toch krijg je dankzij de fietsenkelder allerlei fijne dingen te zien, weliswaar even libidoverlagend als het boek van Roodnat, maar amusanter. Het was een wonder dat ik mijn cameraatje zo snel te pakken kon krijgen.

Mijn tochtje eindigde op de Zeedijk bij de bakker die zondag al werd genoemd. Hun broodzakken scheuren door het hippe ontwerp meteen open, dat is jammer. Beschouw het maar als een kinderziekte. Het brood is prima.