In een oude Montagne laat de prei zijn zaadjes vallen, het mocht eens tijd worden. Mooi zo, ik ben dol op gratis. En nu maar eens proberen of het geen windeieren zijn. Ik doe drie zaadjes in een potje, dat Saar van haar tante D. heeft gekregen. Daar zaten oorspronkelijk knolletjes bij die je in de meegeleverde samengeperste aarde kon stoppen, maar die knolletjes bleken de dag na de overhandiging verdwenen.
We waren stomverbaasd. Weggegooid konden ze niet zijn, hier wordt namelijk nooit iets weggegooid, dat ook maar enigszins bruikbaar lijkt, dat is meteen ons grote probleem. Daarom denk ik dat het de muizen zijn geweest. In ieder geval, ik had een kabouterbloempotje met aarde en heb daar drie preizaadjes in gestopt.

Huppetee, daar gaan ze al:

Volgens de deskundigen moet ik dat pas in het voorjaar doen, hoewel die prei heel goed tegen vorst bestand is. Ik probeer er gewoon een serietje en zie wel of ze stranden of niet.