Ch’ti


De begraafplaats van Dun tegenover de fietsenmaker

Ik had er al zo’n idee van, ik dacht nog, laat ik niet te vroeg gaan, want dan is de kettingzaag niet klaar. Ik begin de dag goed, alles staat klaar en ik ben al een tijdje lekker bezig met gekke woorden toevoegen, tot ik op het ongelooflijke stomme idee kom een papiertje uit te printen. Dat doen we even tussen de bedrijven door, dacht ik ook nog, terwijl ik down- of upload, rolt er een verantwoorde brief uit het apparaat.
Echt, nooit zoiets denken, Hettie zei het al, de wet van Murphy grijpt z’n kans zodra die hem ziet.
De gele inkt is op. Wat dat met mijn in zwarte inkt gedrukte brief te maken heeft, zou ik niet weten, maar de printer weigert dienst zolang die verrekte gele cartridge niet is vervangen. Daar begon het al. Maar niks aan de hand, ik heb een doos vol inktcartouches, zoals ze hier zeggen, dus ik haal de gele uit z’n verpakking en moet vervolgens die irritante chip van de originele afpeuteren om hem op een naamloze te frutselen. Dat is niet zo moeilijk als je weet hoe het moet en als je een leesbril op hebt.
Goed, al mopperend Рhet zal eens zonder gemopper gaan Рkrijg ik alles voor elkaar en probeer te printen, met een kopje thee ernaast, want ik had er in mijn werkdrift nog maar ?©?©n gehad. Het houtfornuis is uit wegens oplopende temperaturen, maar geen nood, we hebben nog gas.
We hebben nog gas? We hebben helemaal geen gas, want ik zie de fles net z’n laatste adem uitblazen. De printer zegt ondertussen dat printen niet mogelijk is, omdat de gele inkt niet goed zit. Ja, dat is die illegale chip en wat ik ook probeer, ik krijg dat verdomde ding niet aan de praat. Het werkritme was verstoord, ik bleef die gele inkt toch nog tegen beter weten een paar keer proberen en mijn concentratie kwam pas na een uurtje weer op gang.


De wereldzaak van iemand uit Nord

Na midi reed ik met een lege gasfles naar Dun, deed boodschappen in de Inter en wist plotseling mijn pincode van mijn Franse pas niet meer. Die weet ik heus wel, maar dat apparaat was het er niet mee eens. LAATSTE POGING! Ja, de groeten, dus zuchtend schreef ik een cheque uit. Hoe dat met me moet aflopen?
In ieder geval, kom ik bij de fietsenmaker, is die zaag nog voor geen meter klaar. Bij mijn binnenkomst probeerde hij zich meteen achter z’n brommer te verstoppen, tot hij verder ging met z’n werk, want zo erg vond ik dat echt niet.
Ik werd door mijn vriendin hartelijk begroet en we raakten in gesprek, ik vertelde wat ik hier uitspookte en zij vond het geweldig, want zij waren nog niet zo lang vanuit Nord hier naartoe verhuisd, nadat ze deze handel hadden overgenomen. Hij kwam uit departement 59.
– Snord? vroeg ik.
– C’est le Noooooord, zei ze.
– Ch’tis?, vroeg ik
– Ch’tis, zei ze.
En die kans liet ik me niet ontglippen:
– HEIN, BILOUTE! en ik kreeg er meteen een kleur van, ga ik me een beetje aanstellen in zo’n werkplaatsje met allemaal onbekenden, maar ja, het is sterker dan ik. Het hoofd van de fietsenmaker ging met een ruk omhoog en hij grijnsde. Dat ik dat toch weer mag meemaken.
Morgen maar weer eens proberen. Het is morgen markt, zeiden ze, dan moet je toch in Dun zijn. Ok, ok, ook weer waar.


Kweekbakken

En nu het eindelijk warm is, maakt mijn kwekerij een spurt. Het mocht eens tijd worden. Kwint heb ik vandaag ook weer genezen verklaard. Daar geldt hetzelfde voor.

3 thoughts on “Ch’ti”

  1. Heb jij ook zo’n $#%^$$^&$ printer met die chips? Kosten een vermogen, het is vaak goedkoper om een nieuwe printer te kopen.

  2. De printer doet het prima, als ik de originele cartridges gebruik en niet voor de helft van de prijs met het originele chipje ga lopen pielen.
    Ik heb nu hier goedkope met chip besteld, hiero, en France. http://www.inkclub.com/ Eens kijken of dat werkt.

    Ik heb uiteindelijk met de vulpen een briefje geschreven, maar dat verleer je, een beetje leesbaar schrijven. Niet dat ik dat ooit heb gekund.

Comments are closed.