Dubbel parkeren

Ik reed na mijn tweedaagse ochtendbezoek aan de buren naar de markt, dat moest tenslotte van meneer Dubar, waar het onzettend druk was, vanwege het mooie weer en misschien ook door de schoolvakantie, want er krioelden overal kindertjes rond. Bij kruidenvrouwtje kocht ik uit sympathie en niet omdat ik er om verlegen zat twee tomatenplanten ?† 0,80 ct. Verder waren het de standaardkramen, de Catelaan, de Slisser en Geitemie. Soms is er ook wel pluimvee te koop, vandaag niet.

De werkplaats zonder brommer

Het aantal luid rochelende rokers was bij de firma Dubar opvallend groot. Ophouden heeft geen enkele zin, dat zag ik wel aan die bejaarde doorrookte armoekoppies. Niet de fietsenmaker, hoor, die blaakt van gezondheid. Een oude heer had zijn auto zo beroerd dwars over de weg gezet dat geen mens er meer langs kon. Dat geeft niks, het is la campagne, niemand heeft haast. Tenzij ze in een auto zitten. Deze meneer mocht dan niet kunnen parkeren, rochelen kon hij als de beste. Ik bood nog aan een handje helpen met het inladen van z’n spullen, omdat ik vreesde dat hij erin zou blijven toen z’n d?¬©brousailleuse een beetje weerstand bood bij het inladen, maar niks, hij kon het alleen af. Weer zo’n gevalletje van chronisch zuurstofgebrek, zou er een systeem inzitten?

Weer een andere weg terug

Verder was er niet veel bijzonders. Ik heb de perkjes van buren gewied, een beetje in mijn eigen tuin gerommeld, gekletst met de oudste bewoner, de mannen besproken vanaf de weg met Murielle en een borreltje bij weer een andere buurman gedronken, terwijl Kwint met z’n nieuwe hond deed wie het snelst was, Kwint niet en vervolgens de tomaten in de grond gezet.
De zon verdwijnt vrij vroeg, want het is nog maar april, maar het stenen terras houdt de warmte nog lang vast, een soort steengrillen feitelijk. Doen mensen dat nog?
Morgen melk en room inslaan, een beetje werken en dan alles klaarzetten voor de komst van de meute op zaterdag. De tijd gaat mij een beetje te snel zo.