
We gingen even naar het restaurant in de Bourg, waar we 27 juli vorig jaar ook al hadden gegeten. Van een tweede of feilijk derde keer was het tot vandaag nooit gekomen.
Echt, een hele goede keuken, zoals het hoort. Veel, of eigenlijk alleen maar lokale gerechten, met natuurlijk aardappeltaart, heerlijke bataviasla, lekker vlees en toetjes die niet van de Mona komen.
In augustus 2006 hadden we er voor het eerst – onder het bewind van de vorige eigenaar – gegeten en dat was zo verschrikkelijk, dat we feitelijk al gegeten en gedronken hadden, de steak was gebakken in dezelfde pan als de zalm, alles was taai en ranzig en de mensen hadden er duidelijk geen zin meer in.

On trinke!
Deze nieuwe mensen blijken hun niveau van 2008 uitmuntend te handhaven en gelukkig maar: het is volgens mij bijna onmogelijk om hier een bestaan in de horeca op te bouwen als je niet iets bijzonders hebt te bieden. Je kunt in deze auberge ook logeren en al googlend zie ik dat ze ondergebracht zijn bij een site over de regio. Het ligt op een erg mooie plek.

Op die verkleumde markt van gisteren heb ik eindelijk ook een fijn truttig mandje weten te kopen, waar iedereen hier mee loopt. Ik heb een tijdje geleden een boek gekocht met instructies voor het vlechten van deze dingen, naar aanleiding van de buurman van 70, die vertelde dat hij de fraaie exemplaren bij hem thuis zelf had gemaakt. Op mijn smekende verzoek mij dat te leren, lachtte hij alleen maar. Zou hij dat niet willen of nam hij me niet serieus?
Ik ga het eens zelf proberen. Maar wanneer, dat weet ik nog niet. Mijn programma loopt een beetje over.
Dat is toch leuk zo’n oranje tulp die je helemaal naar Frankrijk is gevolgd. Chapeau of petje af voor de tulp.