Vandaag hang ik een beetje in mijn stoel met een boek. (Stadsblues van Wim Willems, met een wel heel erg herkenbare jeugd, tot en met atletiekvereniging Sparta)
Maar we zijn nog wel even langs Giul geweest, die gisteren ook jarig was. 1 april. Het uitzicht ziet er al sinds 1968 hetzelfde uit:

Dat schijnt binnenkort te veranderen: bejaardenwoningen. Hadden ze die niet al genoeg in Voorhout?
En Siebe heeft de rest van de middag besteed aan het plakken en knippen van mijn halfproducten van een week geleden. Het is geweldig!
![]() |
![]() |
Is dit een gelukkige huisvrouw of niet?


Ziet er heel goed uit.
Net echt.
G?¬•. Ik heb zo’n kookboek. 60-er jaren. Bij elk recept heeft ze een ander schortjeaan. Top recepten, overigens
Dat schort heb ik van mijn schoonmoeder gekregen, het zat nog in de originele verpakking. Geen flauwe grappen.
Dit. Is. Eng!
(Ben jij dat? In kleur?)
NEE! Dat schort heb ik uitgeleend, that’s all. Ik lijk er toch niet op! Kijk maar.
Ik heb een ansichtkaart met zo’n ‘gelukkige huisvrouw’ , het is onderdeel van de serie Formica Fancies, de tekst eronder luidt:
Marjorie could mix a gin sling in her sleep and still leave the kitchen spotless.
Ook van dezelfde uitgever, kaarten met dames die poseren om het resultaat van breipatronen te laten zien. Hieronder staan licht erotische teksten voor dames die op dames vallen:
Dip me in the honey and throw me to the lesbians.
Ze kijken er heel guitig bij( per ongeluk).
Daar deed deze foto mij aan denken.
Deze kaart kwam van Spaarnestad. De huisvrouw komt hier uit de buurt.
De bejaardenwoningen staan er al (zie http://spaces.msn.com/dekortekidsinspace/blog/cns!4930B654BF84CA9B!656.entry ). De rest wordt een woonwijk. We zijn net een nieuwe vriezer aan het uitzoeken. Als die er is ziet ons hele gezin er zo uit.