Eind augustus besloot ik een prepaid simkaart bij de RABO te bestellen. Dat ging via internet, maar eerst wilde ik weten of je bij prepaid ook aan nummerportering kon doen, want ik wilde het te dure abonnement van de Telfort omzetten in een prepaid, omdat er nauwelijks mee gebeld werd. Dat was geen probleem, zei de Rabo.

SIMkaartje kwam aan en ik vroeg portering aan mbv van het bijgevoegde formulier. Een dag later probeerde ik het in een gsm, die we nog hadden. Die deed het, maar ik zag dat je ermee kon internetten. Nu was dit voor Yeva bedoeld en bovendien prepaid, dus onbetaalbaar voor haar, daarom belde ik om dat internetten stop te zetten.
Wat raar dat dat met prepaid kan, dat had ik niet aangevraagd, eerlijk gezegd.
Dat heeft u wel, want u heeft een abonnement, was het antwoord.
Heuh? En inderdaad, ik bleek een abonnement ipv een prepaid te hebben aangevraagd. Hoe dat kon? Ik heb domweg de site op internet gevolgd en heb toen toch duidelijk PREPAID aangeklikt.
(Naderhand zag ik dat je ontzettend goed moest opletten, want deze site leidt je ongemerkt de abonnementenafdeling in, niet voor niks)
Ik verklaarde op 27 augustus van dit jaar dat dat niet de bedoeling was en of het meteen gestopt kon worden. Dat kon niet: 3 maanden opzegtermijn. Vooruit dan maar. Met een schriftelijke klacht, in te leveren bij mijn eigen rabobank kon dit misschien ongedaan gemaakt worden.

Ik deed dit, leverde het in en merkte vervolgens dat er geen geld werd afgeschreven en nam dus aan dat de hele handel was geannuleerd. (De dame aan de telefoon zei desgevraagd dat ik die simkaart gewoon kon weggooien, want dat daar toch niks meer mee gedaan zou worden. We nemen nooit iets terug, zei ze)
Wel gek dat ik dat nooit schriftelijk bevestigd heb gekregen.

Een tijdje later kocht ik (dom, dom, dom!) een rabotoestelletje met prepaid voor Yeva en vroeg alsnog de portering aan met het formulier dat met dat toestel meekwam.

Tot mijn stomme verbazing bleek deze week een flink bedrag afgeschreven van mijn rekening, want ik had, vertelde mij de “klantenservice” dat abonnement nooit opgezegd en nu was de portering gewoon doorgegaan, nooit een klacht ontvangen, ze wisten van niks.
Hoe ik smeekte, vroeg, dreigde of wat, het kon niet ongedaan gemaakt worden.
Kun je ongevraagde spullen dan niet ruilen, zoals in elke normale winkel?
Jawel, binnen 7 dagen, zei doodleuk de jongen aan de andere kant.
Maar dat heb ik gedaan!
Nou, daar heeft mijn collega anders geen aantekening van gemaakt.
Godverdegodver!
Zeg, mevrouw, laten we als volwassenen met elkaar omgaan!
WAT? Zorg dan dat u een volwassen bedrijf bent, dat een brief met klacht niet meteen in de prullenbak dondert, nondeju!

Daar zit ik nu: mijn mooie nummer is geporteerd naar een verdwenen simkaart die ik nooit heb besteld, maar die mij door een onduidelijke site is opgedrongen. En ik heb een prepaid nummer waar ik niks mee kan. Bovendien moet ik elke maand geld betalen voor een abonnement waar ik niet bij kan.
“Waarom meldt u eigenlijk niet dat die portering heeft plaatsgevonden?”
“Dat doen we wel, door een dag van te voren een smsje naar het tijdelijke nummer te sturen”.
“Maar die SIMkaart is weg!”
“Tja, daar kunnen we dan ook niets aan doen.”

Ze zijn absoluut niet bereid om de boel terug te draaien en doen net alsof hun neus bloedt. Ik weet niet wat ik nu moet doen. Ik wil dat nummer terug, ik wil geen abonnement en ik wil mijn geld terug: ik heb verdomme nog nooit gebeld met dat eerste kutkaartje! Help!