Is er nog iemand die zo’n auto heeft? Ik heb de motorkap en 1 deur, dus als je dat onderdeel wilt hebben, mail maar even.
Monthly Archives: January 2008
Road Movie I
Mondvoorraad
Gisteren reden we over opmerkelijk stille wegen terug. We rijden tegenwoordig de BP Ouest, en nu niet meteen met zijn allen dat ook gaan doen, want dan wordt hij weer veel te druk. Zolang er geen botsingen zijn – op zich al een wonder gezien het rijgedrag van de Parijzenaar – is de stroom bijna altijd fluide.
Ik drukte tijdens de rit op willekeurige momenten op het knopje van de Leica en jawel, ik had per ongeluk de kerk te pakken die die meisjes Destiny noemen. Omdat ze net zo’n idioot brein als hun moeder hebben, hadden ze het erover om op deze plek Lesbian Incest Teenage Marriages te gaan organiseren. Heuh? Ze lezen teveel boeken en ze kijken teveel gekke films. En ze vervelen zich onderweg. Maar misschien is het een gat in de markt.
Verder is hier Road Movie I, deel twee volgt, en daar zing ik gezellig mee met Crosby, Stills, Nash & Young.
“Je klinkt in het echt minder vals, hoor!”
Daar geloof ik niks van. Maar die komt dus nog.
Blubber
De kast verandert van vorm
Vandaag heb ik alleen maar geverfd. Oh nee, ik ben ook met de eend nog heen en weer naar St. S?©bastien gereden. Omdat Jean Pierre mijn oprijlaan tijdens het houtbrengen met de trekker had verblubberd, kreeg ik het eendje de openbare weg niet op. Ik boorde hem met een snaterende motor steeds dieper de Franse modder in. Een klein zetje van Siebe en ha, eindelijk asfalt.
Dat rood doet gek
Ik weet hoe het werkt, maar mijn hersens willen het maar niet begrijpen: dat zo’n brede, houten IKEAkast er na een verflaag volkomen anders uitziet, qua grootte dan. Hij is veel smaller en hoger geworden. We hebben nog zo’n kast, maar dan ongeverfd, dus ik heb vergelijkingsmateriaal. Hoe kan dat nou?
Dit lijkt een tomatenquiche
Vandaag is het verder weer de laatste dag: schoonmaken, afronden, kliekjes eten en clafoutis bakken (Saar). Dat laatste wilde ik eens proberen met twee potjes kersen (bigareaux) van Andros, want de AH-kersen op sap, die smaken echt helemaal naar niks. Neen, toch wel, naar papier mach?©.
Naschrift:
Bepoederd en opengesneden
Deze is echt verrukkelijk!
Grondverf
Ingredienten voor iets
Laat ik eens Elizabeth David haar recept volgen, dacht ik een half uur geleden, toen ik eindelijk de kast een dubbele laag grondverf had gegeven. Alleen de vier planken nog, het schiet niet op en dan nog serieus in kleur verven, ook weer minstens twee keer. Als ik dat maar red voor zondag.
Maar goed, ik sla het boek Een Dame in de Keuken erop na, pagina 248 en het kwam me al helemaal niet bekend voor, maar ik was moe en ach, alle spullen zijn in huis, voor zover ze niet in de tuin staan.
“Leg het spek onderin de pan, de groente er bovenop, en etc. etc. “ Verrek, ik maak helemaal geen Boeuf ? la bourguignonne, maar Proven???ºaalse Runderstoofpot met Wijn. Ook goed, wat kan het schelen.
De keuken geurt nu zo heerlijk naar warme wijn en skipiste, dat ik denk: waar blijft die sneeuw nou toch? Die komt misschien in februari, volgens Jean Pierre, maar nu voorlopig niet. Ook al zo’n serieuze jongen, zijn fantasie slaat helemaal niet op hol, zoals de mijne.
– Als je hier ingesneeuwd raakt, kun je ook geen geld meer verdienen, antwoordt hij op mijn veel te mooie voorstelling van zaken.
– Jaja, dat is waar.
Zucht. Maandag begint het gewone leven weer.
KWINT!
Kwint stormt langs de grange waar ik bezig ben, ziet me en verandert van richting om met piepende remmen een hoop stof te doen opwaaien. Bedankt, Kwint, nu heb ik allemaal dingetjes op mijn natte kastdeuren.
En die Swart blijft maar prentbriefkaarten maken. Gelukkig is hij nu even aan het kettingzagen. Dat is toch veel nuttiger!
(c) Siebe Swart
“Ik verveel me”
(c) Siebe Swart
Na zo’n boek met alles eromheen, dwz ervoor, tijdens en erna val je als fotograaf zijnde vanzelfsprekend in een pikzwart gat.
Het project is klaar, de HSL zoeft geruisloos door het Hollandse landschap, de Betuwelijn (waarom denk ik toch dat dat een stoomtrein is?) tuft romantisch langs bloeiende boomgaarden, de dijken zijn zo hoog, daar kan geen rivier tegenop en het water van de Blauwe Stad knabbelt vriendelijk aan de nieuwe Rijkswegen. Niks meer te doen dus, voor die Swart van Panorama Nederland.
– Mag ik je camera lenen?
– Ja, hallo, die heb ik nodig voor mijn weblog!
Nou, vooruit dan maar, en de fotograaf gaat een uurtje rondkijken, terwijl we (Elz & Saar) met de 2cv naar de markt gaan (nog steeds geen geitenkaas!), de Franse bankrekening aanvullen, brood bij de bakker en vlees voor de boeuf bourguignon bij onze eigen slager kopen.
(c) Siebe Swart
Die jongen is te romantisch, dat is wel duidelijk, vind ik, als ik zijn oogst bekijk.
_ Wil je in de kalenders, Siebe? Dat mag, hoor.
Hij is op zoek naar iets nieuws, dat is duidelijk. Panorama France?
Ondertussen pik ik zijn foto’s om mijn logje te illustreren. Kijk nu toch eens waar we zitten! Daar mogen we elke dag gratis naar kijken.
(c) Siebe Swart
Het weer sloeg vanmiddag om en dat kwam die Swart goed uit, want nu kon hij dezelfde plekken onder andere omstandigheden voor een tweede keer fotograferen.
Ik was ondertussen begonnen de waaiboomhouten kasten te verven. De eerste liter grondverf verdween onmiddellijk in 1 halve kast. Slurp. Terwijl ik mijn spullen en mijn handen aan het wassen was, kwamen er twee dikke dames langs. Saar deed open.
Ze lulden wat in het Frans, en dat terwijl ze net naar onze 2cv hadden staan kijken met een Nederlands nummerbord, Saar keek alsof ze alles begreep en kreeg tenslotte hun propaganda in heur handen geduwd, waar ik zo misselijk van werd dat ik het meteen in de cuisini?¬¨?Üre mikte.
– Het fikt goed, mam!
Nu heb ik spijt, want de folders lieten fascinerend en ongekend materiaal zien, hoe of dat bepaalde sectarische gelovigen tegen de wereld aankijken. En dat alles in het Frans!
(c) Siebe Swart
Pech dan maar weer. Morgenochtend een nieuwe laag en ‘s middags ?¬¨¬©?¬¨¬©n van die Farrow & Balls kleuren er tegenaan. De tijd gaat wel verdomde snel.