
De kast verandert van vorm
Vandaag heb ik alleen maar geverfd. Oh nee, ik ben ook met de eend nog heen en weer naar St. S?©bastien gereden. Omdat Jean Pierre mijn oprijlaan tijdens het houtbrengen met de trekker had verblubberd, kreeg ik het eendje de openbare weg niet op. Ik boorde hem met een snaterende motor steeds dieper de Franse modder in. Een klein zetje van Siebe en ha, eindelijk asfalt.

Dat rood doet gek
Ik weet hoe het werkt, maar mijn hersens willen het maar niet begrijpen: dat zo’n brede, houten IKEAkast er na een verflaag volkomen anders uitziet, qua grootte dan. Hij is veel smaller en hoger geworden. We hebben nog zo’n kast, maar dan ongeverfd, dus ik heb vergelijkingsmateriaal. Hoe kan dat nou?

Dit lijkt een tomatenquiche
Vandaag is het verder weer de laatste dag: schoonmaken, afronden, kliekjes eten en clafoutis bakken (Saar). Dat laatste wilde ik eens proberen met twee potjes kersen (bigareaux) van Andros, want de AH-kersen op sap, die smaken echt helemaal naar niks. Neen, toch wel, naar papier mach?©.
Naschrift:

Bepoederd en opengesneden
Deze is echt verrukkelijk!
G?¥ ja joh! Hij past opeens bijna niet meer op de foto!
Nog 1 nachtje slapen en dan slaat de heimwee weer toe.
Goeie terugreis.
Goed idee om poedersuiker op de clafoutis te strooien! Soepele terugreis maar weer…..
Maar net als die kast is ie roder en anders van vorm
We zijn er in een reoordtijd van 8,5 uur. Doodstille wegen, feitelijk.
Geen zak aan, dus. Maar wel lekker kilometervreten, toch?
Wij hebben een supermiddag gehad. Schatten van buren. Goeie gastvrouw (al zeg ik het zelf) en lekker eten.
Konininginnetjes waren – heel toevallig!- de oudste en de jongste.
Resp. 92 en 9 jaar.