Zoals jullie wel gezien hebben, heb ik de laatste tijd niet geschreven. Niet omdat ik niet wilde, maar omdat ik niet kon. Ik ben nog steeds van slag door mijn volkomen onverwachte ontslagaanzegging en alle onaangename zaken die daarmee gepaard gaan.
Ik slaap slecht, ben uiterst snel ge??òrriteerd, kan me niet concentreren en moet mezelf dwingen van het schitterende weer en landschap te genieten. Dat is moeilijk, hoor, onder dwang genieten. Aan de omgeving ligt het niet, integendeel. Ik zou niet weten hoe ik deze tijd zou moeten doorkomen zonder ook letterlijk deze afstand te nemen.
Heb geen meelij met me, het lijden is van tijdelijke aard!
Er zijn echt veel erger dingen op de wereld. Kindsoldaten, honger, oorlog, verkrachting, geweldadige dood, je kind verliezen, allemaal dingen die nu gebeuren en waar we nauwelijks bij stilstaan. Vrede op aarde is een loze kreet.