
De in 15 minuten in elkaar gezette helikopter
Op de een of andere manier kreeg ik die Sint maar niet in mijn kop. De rest van de familie was vrolijk aan het knutselen en dichten, maar ik hing vol zelfmedelijden en walging op een stoel. Die walging was niet voor Sinterklaas bestemd, neen, ik had weer eens last van misantropie.
Tjonge, wat kan ik toch soms weer verrast worden door een oude “vriendin” met een onverwacht kwalijk karaktertje.
Het merkwaardige is dat ik mijn leven lang al een hele sliert van dit zelfde type “vriendinnen” om me heen heb gehad en dat ik die allemaal op dezelfde wijze van me heb afgeschud, namelijk door nooit meer iets van me te laten horen. Toch trap ik er toch elke keer weer in. Ik steek er niets van op.
Dat komt, het zijn van die vrouwen, die op een afgrijselijke manier dwingen. Kennen jullie dat? Je krijgt geen enkele kans om te ontsnappen aan hun voorstellen en zogenaamd warme uitnodigingen. Ik heb toch al zo’n moeite met neen zeggen, en om dan een botweg een genereus aanbod af te slaan, hoe doe je dat? Hebben ze me thuis niet geleerd. Geef mijn moeder maar de schuld.
– Dan kom je toch gezellig logeren en dan gaan we leuk met de honden over de hei lopen! Ik haal je op om 10:30 en dan doen we eerst een lunch en dan..[..]
STOP! Ik Wil Niet Logeren! Ik Wil Niet Leuk Met De Honden Over De Hei Lopen! Ik wil gewoon thuis blijven! Ga Weg!
En als zo’n zogenaamd hartelijke dwingeland, niet gehinderd door enig inzicht in de eigen beperkingen, maar integendeel de hele tijd wil laten weten wat voor een expert ze wel niet is (NOT), en haar omgeving (mij) in elke zin, echt waar, in elke zin wil laten voelen dat ik helemaal Niets weet en Nergens verstand van heb, niet beseffend dat ze zichzelf ondertussen volkomen belachelijk aan het maken is, op zo’n moment denk ik: die ga ik straks lekker uit mijn adresboek schrappen.
En dat heb ik gedaan. H?¬¨?Üh?¬¨?Ü, dat lucht op.
Wat ben jij onaardig!
Onaardig? Mwaah, ik zou het eerlijk cq oprecht willen noemen.
En prettige bijkomstigheid is dat het ook nog eens lekker oplucht.
Overigens, Elz, bij dergelijke types werkt zelfs de botte bijl niet, is mijn ervaring. Ze willen het gewoon niet weten. Ik heb ook zo iemand, 2e Kerstdag? Nee. Oud en Nieuw dan? NEE! Eerst verzon ik nog allerlei uitvluchten, inmiddels zeg ik gewoon dat we geen zin hebben. Wordt voor kennisgeving aangenomen en ze GAAT GEWOON VERDER!!! AAARRRRGHHH!!!
Ja h?®, Chantal? En ik ben er trots op. Net thuis van een avondje profielvoorlichting, even niks doen.
Geweldig omschreven en zeer herkenbaar! 😀
Hoe oud zijn jullie?
Ik word over 2 weken 55. Of was de vraag retorisch?
Het ging hier toch over Maaien, spitten, zaaien, planten, oogsten en zo nu en dan iets omhakken?
HA! Hahaha. Inderdaad.
Ach. De woede en de kwetsuur zijn alweer bijna voorbij.
Dus dat oogsten (het lekkerste van die hele tuinbedoening) daar ben je het ook wel mee eens? Of viel het niet eens op, dat ik dat erbij had gezet? Kijk dan nu nog eens naar de ondertitel van je blog.
Natuurlijk! Ik hak me ook nog eens suf. En dit blog en mijn geluk in Frankrijk, dat is de oogst. En de rest.