Dwangvoeding

Ons allerliefste adoptiekindje, Jake, de blinde en dove albinocavia, heeft 3 snijtanden. Cavia’s moeten 4 snijtanden hebben, die dan bij het eten gelijkmatig slijten als het goed is, omdat al die gebitjes net als bij paarden in de eeuwigheid doorgroeien.
Nu bleek er laatst een van de onderste tanden te zijn afgebroken en dat is een ramp, want door een gelukkig toeval pasten de twee onderste tanden eerst precies op die ene bovenste.
In een razend tempo groeiden ze. In onze dierenarts afdeling cavia’s hebben wij geen vertrouwen meer, zodat we raad vroegen aan caviaopvang Hillegom, waar Jake vandaan komt. Die tanden moesten namelijk net als nagels worden geknipt en ik had geen idee hoe je dat moet aanpakken.
Na het inkorten van de tanden bleek dat zijn kiezen in een zelfde tempo waren gegroeid: hij kon z’n bekje niet meer dicht doen, laat staan dat hij kon eten. Gottegot, wat verschrikkelijk, dat arme diertje.
Daarbovenop verrekte hij ook nog van de honger. Toen we hem Olvarit (worteltjes 4+) in een spuitje aanboden, wist hij van geen ophouden. Oh, wat voelden we ons schuldig, onnozele sukkelaars die we zijn.

Kaarsje branden voor het ventje

Jos?¬©e van de opvang bood aan Jake samen met zijn begeleidster Piep – Jake raakt geheel in paniek als hij z’n vriendinnen kwijt is – naar haar dierenarts te brengen, die na zoveel jaar cavia’s natuurlijk een ervaring heeft van heb ik jou daar.
Onder narcose zijn de kiezen van het ventje afgevijld en ik kreeg hem volgende ochtend half dronken en springlevend terug, met een gereguleerd gebitje. Ach, het diertje.

Nu nog leren en durven tandjes knippen.