Getty strikes again

Ik had het in mij vorige post al over stockfotografie en dat de professionele fotografen juist bij de afdeling microstock niks meer te zoeken hebben, tenzij ze natuurlijk genoegen nemen met een flutvergoeding. Een half miljoen maal een flutvergoeding levert nog wel iets op, maar ik denk dat er maar weinig zijn die dat meemaken.
Deze verschuiving is kennelijk ook een van de gevolgen van de ontwikkeling van de digitale fotografie: de camera’s worden steeds beter en goedkoper, foto’s ontwikkelen hoeft kennelijk niet meer, wat trouwens helemaal niet waar is, maar goed, iedereen kan fotograferen, iedereen kan dat laten zien, en iedereen kan er geld mee verdienen, daar komt het op neer.
Kijk maar eens op flickr.com. Gratis je kiekjes online, verjaardagen, vakanties, feestjes en als je artistieke ambities hebt, huppetee, zet de hele bende maar te kijk. En tussen al die meuk zit af en toe iets interessants. Dat heeft de Amerikaanse gigant Getty ook ontdekt. Fotoredacteuren van dit bedrijf zijn al een tijdje bezig met selecteren en ze bieden mensen met potentie contracten aan.

Lees bij Rachel Hulin hoe zoiets in z’n werk gaat. Ik word hier helemaal zenuwachtig van en wil roepen: Doe het niet! Straks ben je al je rechten kwijt en misschien erger, moet je al je werk exclusief bij Getty dumpen.
Als zo’n groot bedrijf met onbeperkte financi?¬¨¬•le middelen de macht in fotoland gaat overnemen, kan de rest van de eerlijke ploeterende jongens en meisjes het wel vergeten, denk ik. Alles gaat dan op z’n Amerikaans op elkaar lijken, de foto’s, de publicaties, de betalingen. En dan nog wat, ik heb nog nooit gehoord dat een bedrijf met een monopoly-positie de wereld niet naar zijn hand probeerde te zetten.