Terwijl ik als een speer aan het beschrijven ben en hele stapels wegwerk, groeien naast me, buiten aan de andere kant van het raam, de mini-preitjes in hun dwergbloempotje heel, heel, langzaam. Dat is logisch, want we zitten midden in de herfst, dat wil zeggen weinig licht en ik wilde zeggen koud, maar dat is het nu net niet. Als het kouder wordt, mogen ze even naar binnen.