OLV-bedstro

Als ik iets te lang en van te dichtbij naar bloemetjes kijk, begin ik ze weerzinwekkend te vinden. Is dat normaal?
Planten laten onbeschaamd hun geslachtsdelen zien, dat is het wat mij tegenstaat. Ik wil helemaal niet onverhoeds met andermans intieme delen worden geconfonteerd en dan ook nog te bedenken dat er een heleboel mensen zijn die er hun neus tegenaan houden.

Rozemarijn bloeit eindelijk na 5 jaar, getver

Door dit soort gedachten word ik regelmatig bezocht. Het is verwant aan de twijfel die me bekruipt als ik te lang over de spelling van een willekeurig woord nadenk. De juiste spelling ziet er idioot uit, ik weet het gewoon niet meer. Zelfs van relatief eenvoudige woorden als tafel (tafel?) of stoel (stoel?) ben ik plotsklaps niet meer zeker. Waarschijnlijk is dit toch een lichte vorm van krankzinnigheid.
Woordenlijst.org voorkomt dat ik word opgenomen.

Nog meer bloemetjes, maar iets beschaafder

En eindelijk kwam ik er vannacht achter waarom ik last heb van evenwichtsstoornissen als ik uit mijn bed stap, de vloer loopt heel erg scheef. Dat ik me dat niet eerder heb gerealiseerd, komt omdat ik een vrouw ben: die zoeken de schuld altijd eerst bij zichzelf.

Oprijlaan

Zo. Even een beetje geld verdienen en dan weer een moment voor mezelf. Ik heb er al een paar uur maaien opzitten. Het wordt hier nog eens keurig netjes. Hee, daar is de post met een pakket van Amazon.fr en een brief van de bank.
Die Kwint is nog steeds niet beter, hoewel hij net de postbode in z’n broek wilde happen, dus het gaat de goede kant op.