Melding van expo over Van Gogh op een affiche op de Oude Schans

Ik ben hier weer vanaf zondagavond, maar ik loop rond als een zombie. Had ik dat vorig jaar ook? Welneen, want ik ging toen na een week alweer naar Perpignan, wat er dit jaar om verschillende redenen niet inzit.
Hoe ik me hier, in Amsterdam, weer thuis moet gaan voelen, weet ik niet. Verzet heeft geen zin, dat begrijp ik ook wel. Maar steeds maar binnen zijn, of buiten zonder de horizon te kunnen zien, daar word ik niet vrolijk van. Een lichtpuntje is het schilderij dat ik voor de buren ga maken, van een van hun koeien, als een nagekomen verjaarscadeau.
Maar kom op, nu even ophouden, zeg ik tegen mezelf, en ga iets nuttigs doen. Vandaag begint het Nederlands Theaterfestival bijvoorbeeld, je hebt die expo over Van Gogh, ik lees ondertussen ook de Monstertrilogie van Tom Lanoye, die op z’n foto bij wikipedia wel iets heeft van Elton John, en ik doe nog iets anders, maar dat is nog niet af.
Die Lanoye, die kan er wel wat van, zeg!

Schilderij van buurman Paul cadeau gekregen

Hup, au boulot! Brood op de plank.