Zicht op ons huis en dat van Paul, gezien vanuit de mobiele bakker

Bij de vrijdagse mobiele bakker vroeg Paulette of ik van sla hield. Daar ben ik dol op, zeker op de sla van haar, knapperige blaadjes met een bittere afdronk. Of ik dan maar straks langs de moestuin wilde komen, dan kon ik wat krijgen.

Blauw agrarisch touw bij het hek van de moestuin van Paulette

Op de tuin was niemand te bekennen, maar ik hoorde een wanhopig koeiengeloei, hoefgeroffel en stemmen en zag beneden op de weg langs het ?©tang de koeien naar een andere wei gedreven worden (changer les b?™tes) met als laatste Paulette, die een koe en haar kalf aanspoorde. Ik ging maar weer even naar huis.

Sla in een emmer wachtend op het planten

Daar kwam Paul net uit zijn moestuintje en stelde dezelfde vraag, of ik sla wilde en omdat mijn credo is: beter mee dan om verlegen, zei ik natuurlijk ja. Net zoals de vliegende mieren allemaal op dezelfde dag uitvliegen, dunt men hier klaarblijkelijk z’n sla tegelijk uit. Ik heb er nu een stuk of 40 slaplantjes bij, die in de nieuwe tuin zijn gezet. Minder slak, minder wind, hogere temperatuur.

Dat blauwe touw dat daar aan de schuur naast het hek hangt, wordt gebruikt om opritten en zijwegen af te sluiten, als de koeien langskomen. Ik mocht ervan nemen wat ik wilde. Mooi touw om de tomaten aan een paaltje te binden.

Een baby-elstar

Zes weken geleden stopte ik een paar pitten van een heel erg lekkere elstar in de grond en kijk, daar zal je ze hebben. Nu nog even 20 jaar wachten voordat we hiervan de vruchten kunnen plukken. De aardbeien van kruidenvrouwtje daarentegen gaan als gekken. Jammer dat ik maar zes hele jonge plantjes heb:

Mijn eerste aardbei

Dit was mijn spreekbeurt. Zijn er nog vragen?