De droom van velen

Gisteren kwam het schrijven er niet meer van, ik viel zomaar om.
– Dat is de buitenlucht, zeggen de buren en dat zou best eens waar kunnen zijn.

Daardoor was ik wel om 06:00 uur tegelijk wakker met (het starten van de trekker van) JP. Het was nog donker, maar de duisternis had niet het deprimerende van een natte winterdag in de stad. Ik hoorde een merel en een andere vogel, die ik niet kon thuisbrengen.

We gingen zodra het kon, met 2 botte kettingzagen naar mijn 2takt-vriend, die onmiddellijk weer vrolijke praat hield, toen we zijn werkplaats binnenstapten. Hij joeg ons vervolgens z’n zaak uit (“Moeten jullie niet boodschappen doen?”), want het slijpen van de tweede zaag zou een half uurtje duren.

De Intermarch?© ligt in een nieuwbouwwijkje met van die fijne bungalowtjes, zoals hierboven op de foto te zien is. Ideale ligging aan de weg, tegenover de supermarkt en de brico, op loopafstand van de winkels en ander voorzieningen. Ja, er zijn mensen die daar intens gelukkig van worden.
We dachten slechts een SD-kaartje te kopen, maar kwamen toch de winkel uit met appels, drank, koekjes, tomaten, parmezaanse kaas, steriele melk voor de volgende keer en andere flauwekul. Dat SD-kaartje is voor het filmcameraatje van Yeva, dat vorige week bij Amazon.fr was besteld en bij aankomst in onze eigen goedgekeurde brievenbus lag.

De afgezaagde laurier met zicht op de sneeuwklokvelden

Die camera was anderhalf uur geleden jammer genoeg niet filmfertig, toen de eerste zichtbare kraanvogelvlucht overkwam. Twintig minuten geleden zag ik de volgende vlucht overvliegen, heel mooi in het licht van de maan. Ik houd mijn oortjes gespitst, terwijl ik ondertussen ook naar Radiolympia luister, god wat een geinige woordspeling.
Kanaal 4 van France2 laat op dit moment alleen maar ski?´rs zien, verdomme, er zou schaatsen te zien moeten zijn. Het is behelpen met die suffe uitzendrechten.