Koopt meer fotoboeken!

In mijn kast staat een exemplaar van Hans Aarsmans Hollandse Taferelen, ooit persoonlijk bij de fotograaf zelf gekocht tijdens de feestelijke presentatie, compleet met een afdrukje. Ik heb het bekeken en bij de andere boeken gezet. Op Bol.com zie ik – ik schreef er al eerder over – dat het goedkoopste tweedehands exemplaar 300‚Äö?ᬮ doet. (En/of Aarsmans Amsterdam, waar precies hetzelfde voor geldt.)
Hoeveel gulden kostte dat toen? Dat weet ik niet meer. Fl.25? Laat het fl.40 geweest zijn, maar dat fotoboeken een goede investering zijn, is al eerder gezegd door weer iemand anders en die had gelijk.

Siebe Swart

Dit najaar krijgen de lezers en fotoliefhebbers een kans om weer een geweldige investering te doen. Mijn man en wettige echtgenoot Siebe Swart laat samen met vormgeefster Els Kerremans dit najaar een boek het daglicht zien, dat al voor de verschijning tot de klassiekers gerekend mag worden: Het Lage Land, Nederland en het Water.

Siebe heeft de laatste paar jaar met de bekende bezeten discipline die hem zo kenmerkt, vooral luchtfoto’s gemaakt van het Nederlandse waterlandschap, stromend water, de zee, hoogwater, laagwater, rivieren, dammen, sluizen, waterkeringen, voormalige dijkdoorbraken, grachten, dijken, de getijden, enzovoorts.
Dat alles komt in een schitterend vormgegeven boek (laat dat maar aan Els Kerremans over) en zal ook later in het jaar als expositie Land van Lucht en Water te zien zijn in Huis Marseille.

Jullie kunnen de activiteiten van het maken van het boek volgen op Facebook. Doe maar. Klik op Like, dan volgen er ook uitnodigingen voor de presentatie en de opening.

Siebe Swart, still uit de film
Still uit film: Strijken Stuw Sambeek

Siebe heeft voor dit project ook gefilmd, kijk op vimeo voor een kleine selectie.

En koop het boek, want als je het uit hebt, kun je er een paar jaar later bij bol.com minimaal 10x zoveel voor krijgen. Echt waar.

Het Lage Land
Els Kerremans, Typography Interiority & Other Serious Matters
Huis Marseille
Het Lage Land op Facebook

Het gaat maar door

Preserving glass label

Gisteren sloeg ik de wekker dood en schrok toch nog min of meer op tijd wakker voor de tweede ronde aardappels. Deze keer had ik ons eigen mandje meegenomen en een petje van de ACVE op mijn kop, want met dat gebuk en kijken naar de grond viel mijn kuif steeds voor mijn ogen. Dat mandje had ik om het lossen te vergemakkelijken, we vullen een mand en legen die in een stevige zak. Als de mand te groot is voor iemand zoals ik, kost het teveel kracht om dat tot het eind vol te houden. Kwint ging gezellig mee, ving nog een muis(=rat), die hij meteen opvrat en er zat ondanks de ondraaglijke hitte verder zo’n vaart in, dat we alle aardappels die ochtend binnenhaalden.
Iedereen vermaakte zich met de wonderlijke vormen die sommige patatten aannamen. Soms zat er een hele serie Siamese tweelingen en driekoppige monsters op een kluitje en we vroegen ons af of het genetische afwijkingen waren, of dat het aan de grond ter plekke lag.
– Als je aardappels wil, moet je ze pakken, hoor, zei buurvrouw P.
Dat was lief. Ik deed vooral voor de gezelligheid mee, niet om er materieel beter van te worden.

Vandaag bleek de vermoeidheid en spierpijn feitelijk niet aanwezig, dus ik deed allerlei nuttigs en besloot met het oog op het uitje van zondag het grilletje (calandre) van de eend te vervangen. Ondertussen kwam volgens afspraak de zoon van een bevriende boer van het dorp verderop voor een verkennend gesprek aangaande een fosse septic, waar hij verstand van heeft. Twee druppels water z’n vader en een typische Creusois: hartelijk, serieus, open, intelligent en zonder enige dubbele agenda. (De vader had ik ooit in dat dorp tijdens een wandeling aangesproken.) Ik moet nu een stapel papieren bij de mairie halen en dan kijken we verder.

Preserving jars

Toen ik na veel gepruts en gedoe die nieuwe grill had bevestigd en terugkwam van de boodschappen, wenkte buurman P. me. Hij had in de kelder nog allerlei oude weckpotten gevonden, alsjeblieft, ik kreeg ze cadeau. Wat is dat toch voor een heerlijk dorp hier?

Walnuts

Nu moet ik als een gek de appels en perziken verwerken – alles cadeau gekregen – en hop! daar donderen de walnoten alweer naar beneden. De vleeschpotten van Egypte is het hier! Ik kan het bijna niet aan. Morgen maar eerst naar een of ander wielerkoers, dan zien we weer verder. Ik moet al me om 07:30 melden. Op zondag. Het lijkt het platteland wel.