French bake off

Blackberries everywhere

Na een paar weken plukken, wecken en jam maken kon ik geen braam meer zien, wat zeg ik, ik was bijna zelf in een braam veranderd met alles blauw: handen, mond, gezicht, kleren, keuken.
Begon ik vroeg in de ochtend onschuldig aan een hondenwandelingetje met het voornemen niks mee te nemen en al die glimmende pracht te negeren, kwam ik toch elke keer weer thuis met 1 of 2 kilo. (Moet je ook geen plastic zak meenemen. Maar die is voor de champignons! Smoesjes natuurlijk, want die waren er tot gisteren nauwelijks. )

Preserving the wild blackberries

Bovendien had ik geen enkele lege jam- of weckpot meer en omdat ik weiger nieuwe te kopen – ik verzamel ze alleen tweedehands -, ging ik op zoek naar een bramentaartrecept en stuitte op een, waar 1 kilo bramen voor nodig was in deeg, zoals dat van de ouderwetse Hollandsche appeltaart.

Tarte aux m?ªres

Nu zijn bramen al tamelijk sappig en toch wil de receptenschijver dat je bij die ene kilo nog eens een kwart liter water mikt. Niet doen, echt niet doen, want ik hield zelfs zonder water veel sap over. Om die bramen en taart een beetje body te geven en een soggy bottom te vermijden (“I’m a man of constant sorrow“) doe je er suiker bij en maak je er een soort jam van.

Maar allemachtig, wat een supertaart is dit! De bottom was perfect en de geconcentreerde bramensmaak ging in de richting van chocola. De drank van het recept heb ik er niet ingedaan, hoewel me dat wel lijkt te kloppen qua smaak.
Buurman P. en oud-burgemeester en vriend Raymond P. hebben het er nu nog over (“Extra!“), nadat ik ze laatst een stuk had gebracht voor bij hun borrel.
Met het overgebleven deeg heb ik een paar dagen later hetzelfde gedaan met de langs de weg gevonden mirabelles, in souffl?©-vormpjes gebakken. Het viel nog niet mee die er zonder brokken uit te peuren.

Tarte aux prunes (mirabelles)

Het recept is hier te vinden.

Kippenfluisteraar

Chicken and chicks
Die goede, ouwe tijd: 19 juli 2013

Alle kuikens zijn weer vrij van gerochel en geproest en gaan gestaag door met groeien. Hoe de verdeling hanen en kippen nu is, weet ik nog niet zeker, dat zal in de loop van de komende weken duidelijk worden. De verschillen tussen de grootste en de kleinste worden ook steeds groter.
De kleinste woog eerst 850 gram en nu iets meer dan 1 kilo, de allerdikste is 400 gram aangekomen sinds de laatste consultatiebureau-controle en weegt bijna 1600 gram. Hij past bijna niet meer in het emmertje waarin ik hem weeg.

Nieuws over de broertjes en zusjes die op 17 juni j.l. uit de broedmachine zijn geboren: van de 18 kuikens zijn er 18 haan, zei de femme de m?©nage van buurman P., die mijn eieren aan haar schoonzus had gegeven om ze uit te broeden.
Nu is dat altijd mogelijk, maar hoe groot is de kans daarop? Kansberekening heb ik niet gehad op school, hoeven we niet te weten, dus ik zou zeggen, nattevingerwerk, bij 1 ei is de kans op een haan 50%, bij 2 eieren op 2 hanen misschien wel 25% (1/aantal eieren x 1/2) , bij drie 1/6 kans. Of klopt dat niet? Nou ja, dat zoeken we op.

Ondertussen heb ik met het statief een filmpje van mezelf met de kippen gemaakt en helemaal niks bewerkt of verkort wegens gebrek aan tijd en te weinig bandbreedte, dus neem de tijd, of niet, mag ook en kijk eens hoe tam dat gevogelte is.


Ik moet de volwassen dikkerds wegduwen, omdat ze anders heel vals pikkend de jonkies wegjagen.

(Het kostte veel moeite dit stukje online te krijgen. Er gebeurde helemaal niks als ik op save klikte. Gelukkig had ik een off-line kopietje in een tekstbestandje gemaakt)