Wintertunneltje
Door een gelukkig toeval of omdat ik nooit iets opruim, is dit raam in de tuin blijven staan, waar het ook hoort, dus waarom zou ik het opvouwen en in de schuur zetten, leg me dat eens uit. Ik vond het ooit in het bos, waar de zoon van buurman P. het in de struikjes had gesmeten. Het is een een soort zelfgemaakte dubbele beglazing, maar dan van plastic.
Toen het laatst ijskoud was en er ook nog een pak sneeuw was gevallen, bleef de ruimte onder dit minitunneltje onbedekt en kennelijk warm genoeg om (zaadjes van) de rucola van de zomer tot leven te wekken. Is dat even boffen, of niet soms? Ik ben nu bezig gewone sla onder die fantastische kweektunnel van pvc-buis te zaaien, zullen we eens zien of we over een paar weken iets hebben. Mooi meegenomen is dat de kippen er niet bij kunnen.
Nu moet ik alweer de deur uit en wel naar de hondenclub in La Sout, waar ze o.a. agility (behendigheid) onderwijzen en misschien zijn er bordercolliebezitters, vertelde de mevrouw in haar email, die weten waar je zo’n chien de troupeau kan leren schapenhoeden, koeien mag ook, want achter de herten aanzitten is leuk voor de hond, maar ik vind er niks an.
Alweer een verlaten eendje. Stoelen v????r ontbreken
Zo gaat het elke dag, begin ik een stukje, wachten andere en gewichtiger zaken op me. Wel gisteren alweer een verlaten eend gevonden. Ik heb een briefje onder de ruitenwisser achtergelaten. Misschien schrijf ik later nog een stukje, maar beloven doe ik niks.
Wat een kadootje, verse rucola. Ik mis mn kippen, maar ja het is een kwestie van keuzes, vrees ik. Wil ik al die levende have, kan ik niet meer weg. En ik weet niet hoe lang men mijn redelijke debiele hond nog tolereert, hij is nu zijn kleedje aan het molesteren 🙁
Zodra Bess dood is, mag Bo komen logeren, hoor! Wat zeg ik nu? Bess is zo merkwaardig.
Die kippen waren een impuls en daar zit ik nu mooi mee, nu ik een paar weken naar NL moet. Kijken of ik mijn vriendin zo gek kan krijgen. Ze zijn mak, braaf, laten zich gedwee opsluiten en luisteren als je ze roept.
Ik moet elke dag hardop lachen, als ik zie dat ze me spotten en ze eraan komen stormen, god, wat een lollig gezicht.
Bleu hapt ook altijd gezellig in z’n kleedje of in dat van Bess. Hopla! Doodschudden en er in de modder mee rollen. Ik ben net een stukje aan schrijven over merkwaardige zaken dienaangaande.
Ik vrees eigenlijk dat in mijn a-sexuele Bo iets is ontwaakt, zijn kleedje betreffende. Ik weid er maar niet over uit.
Oh, op die fiets, ik bedoel dat kleedje. Ach gottegot, het diertje.
Ik vind dat gestoei met de tochtworst hier inderdaad ook twijfelachtig van allooi, maar hij is een puber met hormonen tot in de hemel. Hij bespringt gelukkig verder (nog) niemand en de buurdames die zijn grote belangstelling hebben, zijn non-stop bezig hem van zich af te blaffen. Daar trekt hij zich niets van aan, totaal niet onder de indruk of ontmoedigd.