De dames met hun haan in de voortuin

Wat een rust, nu alle hanen op DSK na, doodstil in de diepvries zitten. Het enige kipje heeft zich meteen en zonder enig probleem bij het overblijvende toompje van dames aangesloten, terwijl ze tot vorige week zaterdag elke dag met de jongens op stap was. Het is me niet gelukt dat beeld met de camera vast te leggen: elke keer als ze me zagen, kwamen ze er keihard aanhollen. Die kleine was qua grootte en gewicht 1/3 van haar grote broers en dat stapte daar vrolijk voort tussen de 7 reuzen.
Ze vielen haar verder seksueel niet lastig, omdat ze nog niet geslachtsrijp was.

Sneu kammetje en laaghangende culottes

Haar onbeduidende kammetje begint nu eindelijk te groeien, een teken van volwassenwording. Veel soeps gaat het overigens niet worden. De anderen hebben grote, vlammend rode flappen, wat in kippentaal wil zeggen: neem me, neem me! Dat lieten die jonge gasten zich geen twee keer zeggen, tot ongenoegen van hun vader DSK, die zich er elke keer onmiddellijk mee kwam bemoeien: hoho, jongens, ff kappe!
Geen fysiek geweld, louter mentaal overwicht, heel iets anders dan zijn naamgever.

Het is nu wachten op het eerste eitje. De andere vier leggen gewoon het hele jaar door, op het zwarte kipje na. Ik weet precies wie welk ei heeft gelegd, vandaar. Waarom ze zonder pauze leggen, vinden ze hier in het dorp ook een beetje gek, het kan niet aan de voeding liggen, dus het moet de soort zijn, denkt buurvrouw, bij haar krijgen ze precies hetzelfde voer.
Maar omdat ik omkom in de eieren en ze soms aan de straatstenen niet kwijt kan, bak ik er af en toe kippendingen van, misschien helpt dat. Op zondag krijgen ze pannenkoeken van hun eigen eieren of oeufs durs geprakt met knoflook als anti-wormenkuur. Dat gaat er allemaal in als koek. Af en toe een peer, gesnipperde lof, oude bananenschillen.

Uitzicht vanaf Le Mas Saint-Jean op ons dorp tijdens de hondenuitlaat

Neen, honger hoeft hier niemand te lijden. Vorige week heb ik een tweede haan bereid voor de buurman D. met vrouw, die (de buurman) door ziekte en economische omstandigheden hier niet meer kan wonen en zijn zaakjes deze week moest regelen.
Met gebakken aardappels en gegrilde biet uit de voorraad van vriendin P., appelemoes van de laatste rouges Boskoop van buurman F. en een creusois van mijn eigen kippeneieren. Wat is die plattelandskeuken toch verrukkelijk, al zeg ik het zelf.

Zit Shocking Blue weer de hele dag in mijn kop

Morgen is het net als hele vorige week alweer heel erg mooi weer (>15¬¨?C), alleen vriest het niet meer ‘s nachts. Tegen de avond staat de planeet Venus te schitteren bij een ondergaande zon en daarna zijn er alleen nog maar sterren. Jammer dat die maan met die bak licht het uitzicht verprutst.

Genoeg geleuterd over die eeuwige kippen en dat paradijs hier, er mot weer gewerkt worden. Ik heb nergens anders tijd voor en de eend moet nog naar de CT, maar eerst moet de lekkende benzineleiding worden gerepareerd en een knipperlichtje voor. Hoe ik dat allemaal in mijn dagschema moet proppen, joost mag het weten.
On verra bien.

(Ik heb me kranig beheerst en heb die hysterie (beledigen, kwetsen, gekwetst voelen, lange tenen, domme opmerkingen, wel leuk/niet leuk, racisme, seksisme etc), die in Nederland woedt, aan me voorbij laten gaan. Waar zijn ze in godsnaam mee bezig, daaro? De oude Polak zei daar altijd over: zelfs als grapje niet leuk. En zo is het.)