Tip van Mensje van Keulen gisteren, de R?®g?¢hs, hier met (Lieve schat wat ben jij) Le-Luk:
“Jij mot eerst een burka kope, voordat ik naast jou durft te lope.”
Site van de De R?®g?¢hs.
Speciaal voor mij en mijn zusjes: De M?®sjes ??it Den Haag
Geiten kijken
Griekse geiten © Jean-Pierre Jans
Eindelijk was het zover, we gingen met het hele gezinnetje naar The men who stare at goats van regisseur Grant Heslov, een maatje van George Clooney. Clooney speelt ?©?©n van de hoofdrollen en we zien hier ook onze held Jeff Bridges, alw?®?®r in de rol van een middelen gebruikend flowerpowerkind, zoals in The Big Lebowski. Ik lees trouwens op imdb dat hij maar 4 jaar ouder is dan ik.
De film gaat over een geheime afdeling van het Amerikaanse leger, waarbij telepathisch en -kinetisch begaafden ingezet worden. De verteller, journalist Bob (Ewan McGregor) rijdt met Clooney van Koeweit naar een geheime legerbasis in Irak en beleeft allerlei avonturen, laat ik het zo maar samenvatten. Hoewel ik af en toe wel een beetje moest lachen, vond ik de film niet overtuigend als oorlogssatire. Hij was gewoon niet spannend genoeg.
Wel was het weer leuk om me in de bioscoop als een onnozele bejaarde te gedragen en net te doen alsof ik er voor het eerst kwam, met als doel de meisjes zich te laten schamen voor hun ouders. Eindeloos rommelen met jas en tas en dan hardop de ondertiteling voorlezen.
– Wij gaan drie rijen voor jullie zitten, dreigden ze. Ha, gelukt.
Ik moet toegeven dat ik, als het dan Path?© moet zijn, liever in Tuschinski zit, maar als ik mag kiezen, in Kriterion of de Movies. Die misselijkmakende suikerlucht in Path?© de Munt dringt tot diep in de pori?´n door en blijft in je kleren en aan je tanden hangen, net als vroeger sigaretten.
Volgende gezinsfilmuitjes: A Serious Man van de broertjes Coen en Alice in Wonderland van Tim Burton met Johnny Depp en Helena Bonham Carter (mevrouw Burton).
De geitentrailer
Wereldproblemen
Sneeuw op het strand waar je tot je knie?´n in wegzakt
Dat geslenter op het strand blijkt heilzaam voor mijn geestelijke volksgezondheid, dat wist ik wel. Het probleem is alleen dat ik helemaal nergens meer aan denk, (wat feitelijk ook weer de bedoeling is) en dat, terwijl ik me nog zo had voorgenomen tijdens de wandeling de ultieme oplossing te vinden voor de armoede in wereld.
Tijdens het dromen (in your dreams) zit de wereld weliswaar nog chaotischer in elkaar dan tijdens het waken, maar de oplossingen zijn dan altijd glashelder. Jammer genoeg heeft het wakker worden hetzelfde effect als een icoontje uit de dock van de mac slepen: plof! een wolkje en weg.
Zomaar weer mooi weer
Halverwege de wandeling brak de zon plotseling door, letterlijk, niet in mijn hoofd. De temperatuur steeg onmiddellijk met een paar graden en al het grijs werd blauw. Het bleef bij deze mank lopende symboliek, want in mijn kop gebeurde er nog steeds niets. Ja, toen ik thuisgekomen een slokje thee nam, begon de kies links boven gruwelijk pijnlijk te kloppen.
– Klopt hij ook als je iets koud drinkt, vroeg de assistente van de tandarts vijf minuten geleden.
Even proberen: neen.
– En als je er tegenaan tikt?
– Ook niet.
Dan was er niks aan de hand.
– Bel maar als er iets verandert.
Oh, zit dat zo? Zaten alle problemen maar zo eenvoudig in elkaar.
Gebenedijden
Kaiserbr??tchen
Ik word wakker, stap de warme keuken in, was en kleed me aan, terwijl het water kookt. Na de thee loop ik met de honden een rondje door de buurt. De religieuzen van de Walenburg zingen Jezus redt. Als ik terugkom, zijn de broodjes klaar. We luisteren tijdens het eten naar de radio.
Wat een leven, nietwaar?
Ik ga maar weer iets storten op 555 en kijken of er nog een Kiva-ondernemer is die iets kan gebruiken. (En uitzoeken welk schandalig percentage rente ze moeten betalen.)
Straks ga ik tijdens de strandwandeling bedenken hoe dingen structureler en vaker kunnen.
Strandwandeling. Dat ook nog.
Sluit je aan bij Kiva
Ik doe in het kader van de ramp in Ha??òti toch een oproep bij mijn lezers om de site kiva.org te bezoeken en aan een van de kleine ondernemers (zzp’ers) een beetje geld te lenen.
Waarom de allerarmsten altijd het ergst getroffen worden door natuurrampen, komt omdat hun huizen van armoe gemaakt zijn. Een zuchtje wind, een modderstroom, een aardbeving en hun hutjes worden weggevaagd, samen met hun kinderen, familie en buren. Zouden ze niet niet zo hartverscheurend arm zijn, dan hadden ze beter gebouwde huizen, die niet onmiddellijk instorten bij een beving der aarde.
De organisatie KIVA houdt zich bezig met de bemiddeling van microkredieten en vraagt aan mensen kleine ondernemers in arme landen geld te lenen. Lenen, niet schenken.
En weet je wat? Dat is ook onzettend leuk om te doen! De twijfel die me bij grote geldinzamelingen altijd bekruipt, namelijk: komt dat geld wel terecht bij degenen die het nodig hebben, die bestaat hier niet.
Je leent een bedrag en in de meeste gevallen krijg je het na enige tijd weer terug. Ik ben lekker wezen speuren naar sympathieke ondernemers en heb een grote groep Zuidamerikaanse vrouwen een paar centen geleend. Ze zagen er zo gezellig uit, dat ik meteen om was.
Dat zouden meer mensen moeten doen! De levensstandaard van de leners stijgt, ze kunnen betere huizen bouwen, kinderen kunnen naar school, naar de dokter etc etc. En als je je geld weer terugkrijgt, leen je het weer aan de volgende! Geweldig, niet? Kiva zelf vraagt een klein bedrag voor de bemiddelaar ter plaatse.
Lees hier over Kiva in Ha??òti.