Boeken

boeken, uit 1973 en ouder
Boeken o.a. uit 1973

In 1973 liep ik een tijdje met mijn ziel onder mijn arm. Ik had net eindexamen gedaan, was voor geen enkele studie ingeloot, had even druiven geplukt in de Champagne met een lusteloze hang naar avontuur en probeerde het maar eens bij boekhandel Ginsberg in Leiden.
Ginsberg deed zelf de sollicitaties en nam me onmiddellijk aan, niet omdat ik me zo geweldig presenteerde, maar omdat ik gymnasium had gedaan. Wist ik veel waar ik terecht was gekomen. Ja, in een boekenwinkel, met een echte kassa en echte klanten, de droom uit mijn kleuterjaren, toen ik met mijn zusjes winkeltje speelde.
Ik kreeg een snelcursus boekinpakken (een handigheidje, waar ik nog steeds de vruchten van pluk) en besefte pas na 2 maanden dat ik boekverkoper was geworden.
Boekverkoper, dat is niet zomaar een baantje, dat is geen beroep, geen vak, dat is het leven zelf. Ben je boekverkoper, dan hoor je bij de elite, de echte boeklezers, de ware liefhebbers, de kenners, de professionals. Verkoop je boeken, dan ben je lid van de club, dan hoor je erbij, dan zit je bij een select gezelschap.
Dat wist ik allemaal nog niet op mijn eerste dag bij Ginsberg. Ik moest nog veel leren, want ik was een kind van de jaren 70, alle formaliteit was geschrapt.
Je spreekt de klanten aan met u, kleren liever zonder scheuren of kreukels en trek normale schoenen aan, want dat leidt zo af. En kam je haar eens.
Wordt vervolgd.

Wachten

B&K houden van troep
B&K houden van troep

Ik weet niet hoe het met de rest van de wereld gesteld is, maar ik kan het wachten bijna niet meer verdragen. Zo lang heeft het nog nooit geduurd. En is het eenmaal zover, dan zul je zien, dat het zo nog nooit snel is gegaan.
Ik heb voorlopig ook geen zin in dit weblog. Neen, dat is niet waar, ik heb er wel zin in, maar nu even niet.
Ik schrijf ergens anders verder. Binnenkort meer.

Kleine onderhoudsbeurt

het regent spam
Het regent spam

Ik ben vandaag even bezig met de strijd tegen de Russen, want ik word de laatste dagen overspoeld door onleesbare spam, die waarschijnlijk in een taal met andere leestekens is geschreven. Ik kijk nog even of er andere maatregelen nodig zijn.
Wat ze nou op zo’n onnozel weblog te zoeken hebben? Het zal wel reclame voor viagra of horloges zijn.

Toeristenhouding

montelbaanstoren

Ik was aan het testen of die camera van de mobiel dit soort tafereeltjes aankon, dat wil zeggen, de Montelbaanstoren met een bak licht erachter, terwijl de hondjes ondertussen probeerden er bewegingsonscherpte in te krijgen, toen een of ander mediterraan toeristisch type me dwingend zijn camaraatje aanbood. Oh, daarom rukten ze aan de riem.

Deze Spanjaard wilde, zoals elke vreemdeling, op de foto met de gracht op de achtergrond. Hoe vaak we niet camera’s in de handen gedrukt krijgen, ontelbare keren, en meestal zijn het stelletjes, die meteen in de toeristenhouding gaan staan. Altijd dezelfde, het is een genre.
Hij gaf met zijn hand aan hoeveel hij van zichzelf in beeld wilde, ging in de houding staan en ik drukte af.

Nu je meteen kunt controleren of de foto is gelukt, kun je er geen geintjes meer mee uithalen. Ik ken namelijk iemand, ik noem geen namen, maar het is een echte fotograaf, die ruim v????r de digitale fotografie wel braaf op verzoek een foto van de toeristen maakte, maar hun hoofden niet meenam, als ze hem om de een of andere reden niet bevielen. Hij stelde zich gniffelend hun teleurgestelde gezichten voor als ze thuis hun afdrukjes gingen bekijken: die vent kan niet fotograferen!
Neen, Siebe was het niet, die is daar veel te serieus en aardig voor.

Dagelijks leven in Frankrijk