Motregen

kwint drinkt uit de gieter
Waarom makkelijk als het ook moeilijk kan, is het devies van Kwint

Gisteren maakte ik deze plaat, kijk ik bij Edwin en Cokky, hebben ze in Spanje ook zo’n avontuurlijke drinker.

De afgelopen dagen stelde ik het hegknippen maar uit, te warm, geen tijd, te benauwd, morgen kan ook nog en nu motregent het, gelukkig maar, hoef ik weer niet. De hegknippert is elektrisch en omdat ik niet wil worden ge?´lektrocuteerd worden, wacht ik toch nog even. Woensdag schijnt het weer stralend te worden.
Nu zet ik als een razende alle emmers, gieters en bakken die ik kan vinden onder de schenktuit van de regenpijp. Kwint kijkt tevreden naar mijn gesleep.

Gemanipuleerde radiozondag

ongemodifceerd graan
OGM?

Deze mooie bossen graan, kant en klare schoven feitelijk, zijn ontstaan uit gemorste graantjes uit het caviavoer, ik noemde dat al eerder. Nu luisterde ik vanochtend via internet naar Vroege Vogels, en daar interviewden ze Lucas Reijnders naar aanleiding van de presentatie volgende week van de vertaling van De wereld volgens Monsanto door journaliste Marie-Monique Robin in Maison Descartes. Zij heeft een documentaire met dezelfde titel gemaakt.
Monsanto is de fabrikant van Roundup en al eerder bekend van Agent Orange uit de Vietnamoorlog, producent van bestrijdingsmiddelen dus en van genetisch gemodificeerde gewassen in zaadvorm, waarvan de soja, mais en de katoen de meest schrijnende voorbeelden vormen.
Die gemanipuleerde zaden – wel iets duurder dan gewone ouderwetse – zijn zo bewerkt dat ze als enige tegen het alles vernietigende Roundup kunnen, handig, zou je zeggen. Je zaait je landje in en spuiten maar, alles gaat dood behalve je roundup ready gewas, zo noemen ze dat.


Waar is de bijsluiter van het caviavoer?

Ik bekeek de documentaire, die in zijn geheel op internet is te zien en de rillingen liepen me over de rug. Niet alleen de gewassen worden gemanipuleerd in de wereld van Monsanto, de wereld zelf is de sigaar. Boeren, wetenschappers, overheidscommissies, regeringen, iedereen zit in de ijzeren greep van dit concern. Zit je eenmaal vast aan die roundop ready ellende, ben je gedwongen, raad eens: roundup te gebruiken, allemaal van dezelfde firma. Die heeft namelijk op alles een patent en eist vanzelfsprekend geld als hun zaden zich per ongeluk op je landje hebben gevestigd, zoals in Mexico is gebeurd door de invoer van Amerikaans gemodificeerd mais. In sommige streken is geen ongemodificeerd zaad meer te krijgen. Monsanto lijkt op de schurk van James Bond of Superman, of voor mijn part uit Harry Potter, die erop uit is de wereldmacht te grijpen.

Eigenlijk zou je het om moeten draaien: Monsanto heeft mijn oogst verziekt door hun gepatenteerde rommel op mijn land terecht te laten komen, dokken, Monsanto! Dit gentech-bedrijf is zo rijk en machtig, dat het eeuwig kan procederen, voor zover ze de rechters niet al in hun zak hebben. Het draait zoals altijd alleen maar om geld, geld en nog eens geld, en als ik iets sneu vind, is het wel dat zielige libidoverlagende gegraai. Zo totaal niet sexy. NOT.
Ondertussen worden duizenden boeren vervolgd en geruineerd omdat ze een patent zouden hebben geschonden. Ik vraag me toch een ding af: hoe kun je in godsnaam een patent op basisvoedsel, op zaaigoed hebben? Welke wetgever verzint zoiets? Volkomen gestoord, maar ondertussen is het wel zo.

En hoe kun je je daar nu tegen verzetten? Ik zou het niet weten. Een soort SuperNeelie aanstellen die dit soort monopolisten wereldwijd aanpakt?

Maison Descartes met Marie-Monique Robin.
Een aantal documentaires over Monsanto. Ik las hier dat ze nu ook een patent op gemodificeerde varkens hebben. Varkens! Levende have! Dadelijk modificeren ze de eerste mens nog, let op mijn woorden. Of lucht. Of gewoon het leven. En nemen er patent op.

Kersenjacht

Avond
En de zon gaat onder in het westen

De temperatuur is weer een beetje te verdragen, binnen is het ijskoud, buiten is het erg aangenaam. Binnen ijskoud, dat wil zeggen, 20 gr Celsius, dat was een week geleden lekker warm met de kachel aan. Ik was vandaag onder de parasol rustig bezig een beetje te tikken op de macbook, maaien of spitten was onmogelijk in de hitte. Ik tikte en tikte er op los, tot ik me om 13:30 plotseling bedacht dat ik nog niet had gegeten. We zijn in Frankrijk, dus we eten warm tussen de middag, een hele goede gewoonte.

Ik loop met de sla van Paulette naar de kraan en kijk zonder enige bedoeling naar buiten, staat Bess daar vrolijk te kwispelen. Nou breekt mijn klomp.
Bess mag helemaal niet los buiten aan de voorkant! Ze mag deze weken bij wijze van proef vrij achter. Bess, dat weet zo langzamerhand iedereen, houdt van knokken of welke aggressieve opwinding dan ook. Het is een afwijking, ik weet het, ze is ervoor behandeld, helpen heeft het niet gedaan, dus wij zitten ermee. Het barst hier van de opwinding, als je er, zoals Bess oog voor hebt: buurhonden, koeien, konijnen, kippen, de postbode. Neen, dat is Kwints lijstje. Kwint knokt niet, behalve dan soms met Bess.
Bess wil met de buurhonden knokken. Die zitten tegenwoordig allemaal in hun eigen gated community, dus die kans is verkeken, godzijdank.
Koeien en auto’s, dat blijft over. Door de eerste club wordt ze doodgetrapt, die andere rijdt over haar heen, bijna geen verschil, al helemaal niet in het netto effect. Dat komt, ze heeft geen ruimtelijk inzicht en reageert onverhoeds schielijk op alles wat onverwacht is. Daarom mag ze niet los door het dorp wandelen.
En hoe kom je van de achtertuin naar de voortuin? Door door het dorp te wandelen. Mooie boel!

bereikbare kersen

Van de buurvrouw die er niet was, kreeg ik de tip eens in hun tuin naar de zure-kersenboom te speuren. Jawel! Helemaal vol! En gemakkelijk te plukken ook nog eens een keer. Ik wacht nog een paar dagen en dan gaan we oogsten. Ze schijnen in de diepvries te kunnen. En in de clafoutis, waar het allemaal om te doen is, maar dat is een ding dat zeker is.
H?©, waar is Bess?
Bess! Waar ben je? OMG. Hierrrrr! Hierrrr? Kom!

Nieuwe kansen

ochtendsetting
De zon komt op in het oosten

Ik zit nu op dat stoeltje en typ deze tekst. Het is strakblauw, de vogels fluiten en de bijen zoemen, voor zover die er nog zijn, want ook hier heeft dat dodelijke virus huisgehouden onder de volkjes. Lees maar eens bij Michiel Wijnbergh wat de werkelijke oorzaak is. Gisteren was de hele streek hier aan het hooien, ik kon de blijdschap van al die ronkende tractoren om me heen goed horen. Die jongens en meisjes van de agriculture hebben al sinds de uitvinding van de landbouw dezelfde zorgen: wat voor weer het zal zijn. Heel erg mooi, heel erg hooiweer.
Het is net twaalf uur geweest en zelfs nu hoor ik aan het geluid van de tractor dat de chauffeur zichzelf geen tijd gunt om te eten: morgen schijnt het een beetje te gaan regenen.

moestuin met uitzicht
Moestuin waar die aardbeien vandaan komen

Ik ben een fotograaf van niks, want gisteren ging ik langs de vrouw van dezelfde trekkerbestuurder, die in de keuken bezig met wat ik al in een straal van 5 meter rond het huis kon ruiken, namelijk aardbeienjam maken. Geen kiekje gemaakt van die batterij literpotten en de schalen gevuld met fruit en geleisuiker die nog moesten, suffe kip die ik er ben.
Wat is dat toch voor spul, dat ze ons in Nederland proberen aan te smeren? Dat heeft toch echt niets, maar dan ook niets met aardbeien te maken. Het is ook rood, daarmee is alles gezegd.

tomatenkas
Kas met tomaten

Kijk, zo doe je dat, stop je planten lekker warm in, dan groeien ze als kool. Ik zei navelhoog, maar ze kriebelen al aan mijn kin.

Moet je mijn allerkleinste tomaatjes zien, die krijgen net hun eerste echte blaadjes. We hebben nog twee maanden, als ze niet door een of ander onverlaat sneuvelen, moet het gaan lukken. Hoop ik.

Nog een gemiste kans, kom ik na het bibliotheekbezoek bij Giraud, komt de dochter met een versgeslacht en bratfertig konijn aanzetten, dat ze boven de gootsteen ophangt om het van de laatste druppels bloed te ontdoen. Maak ik een foto? Neen, natuurlijk, slap kleppen is my middle name. Zodra ik mijn eigen stem hoor, vergeet ik alles. Nu ik thuis ben, denk ik voor een tweede keer: suffe kip!
Een plaatje van de slapende honden heb ik wel, hoewel die toen onmiddelijk chagrijnig wakker waren. Vanmiddag worden de kersen behandeld.

Honden in de BoerenBerlingo
Opzouten! We leggen te slapen!

Gisteren kreeg ik een compliment van de buurman, omdat alles weer netjes was. Nou ja, netjes, netjes, vergeleken bij al die strakke gazonnetjes is het een grote bende. Bij het draadmaaien onthoofde ik bijna een jonge vogel die zich schuilhield in het gras, de vliegkunst nog onmachtig. Het leven op het platteland is keihard.
Wat eten we? Ah, lekker, konijn.

Fruit

aarbeien

Ik ben tot morgenochtend uitgeschakeld, schat ik.
Dan meer over: aardbeien, kersen en de vraag: wordt er deze week nog clafoutis gemaakt?
En: hoe komen die tomaten van de buren zo enorm?

Boeken: de Marseillaanse misdaadtrilogie van Jean-Claude Izzo met Fabio Montale.

Dagelijks leven in Frankrijk