Melk en room gekocht

Zeg ik nog tegen Yeva, toen we vanochtend op de markt bij de kraam van Geitenmie stonden, laat ik nu eens de geitenkraam fotograferen, vergeet ik het onmiddellijk op het moment dat ik met het geitenmannetje in gesprek raak. Is dat achterlijk of niet? Waar trouwens Geitenmie zelf is, geen idee, we hebben haar al maanden niet gezien. Ik durf dat bijna niet te vragen na het motorongeluk van de Slisser (juli 2007).
Voor de verandering sprak Hij van Geit gewoon Frans (in plaats van Engels) tegen ons.
– Bienvenues!
Dat was erg aardig en we werden zoals altijd uitgebreid voorgelicht over de verschillende karakters van de verschillende kaasjes. Na de markt gingen we naar de melkboer voor melk en die verschrikkelijke room.
РJullie gaan een pat?¬© aux pommes de terre maken! riep de kromme mevrouw G.
Onze reputatie is al stevig gegrondvest.

1 melkkoe

Verder dan boodschappen en lezen komen we niet. behalve dan die boodschappen weer opeten. Dat is helemaal niet zo vervelend voor de verandering. Ik lees Flaubert, Par les champs et par les gr?¬¨?Üves, terwijl ik tegelijkertijd De waanzinnige veertiende eeuw van Barbara Tuchman herlees, en Siebe heeft meegenomen: The Discovery of France, van Graham Robb, wat ik steeds stiekem probeer af te pakken als hij even niet oplet.

Brave Kwint

Flaubert doet in zijn boek verslag van een wandeltocht die hij op zijn zesentwintigste met een vriend maakt, langs de Loire en naar Bretagne, te voet, per koets en met de trein, die net voor het eerst reed. Erg grappig en jaloersmakend goed geschreven.
Nu ga ik even bij mevrouw A. van de schuur op bezoek.

Gat in de weg

– Over twee dagen is het lente, zei Fran???ºois van de boomkwekerij optimistisch. Ik kocht eindelijk mijn Bellefille, waarbij ik kon kiezen tussen een grote (30 euro) en eentje die 2,5 meter hoog wordt (8 euro). Die eerste zou pas na 50 jaar zijn volle omvang hebben bereikt, de kleine na 20 jaar, dus ik koos voor de korte termijn en mijn portemonnee.
Maar waar plant ik hem? Mij leek een appelboompje in de voortuin een aardig idee, we hebben zon als hij kaal is en in de zomer en herfst schaduw & mooie vruchtjes.
Ik heb net tegen beter weten een gat gegraven, maar ik stuit, net als alle vorige keren na 25 cm op het rotsblok waar ons huis op is gebouwd. Dat ik dat toch elke keer weer probeer!
– Dynamiet, was de oplossing van Siebe. Goed idee, Siebe!

De buurtuin met crocus

Saar en ik gingen met de 2cv via de Aldi naar de kwekerij. Omdat het Aldiwoensdag was, was het daar extra druk. De platte TV die Robertine tevergeefs had willen kopen, stond er een grote hoeveelheden uitgestald. De mensen kochten alleen bederfelijke waar, net als wij. De oudere heer die achter ons in de rij stond, begon een praatje.
– Het is wel goedkoop, maar dat besparen ze op kassa’s. Hadden we net ons boodschappensnelheidsrecord willen halen!
Dat hadden Saar en ik ook net tegen elkaar gezegd. Zijn vrouw liep ondertussen door de winkel en verzamelde dingen die van pas kwamen. Ze zette twee flessen wijn in hun kar en gromde: HA!
– HA! gromde hij terug, op zijn Frans dan. Hij schudde zijn hoofd met een ondeugend grijnsje.
– Zullen we BRAND! roepen? Dan zijn we meteen aan de beurt, als iedereen de winkel is uitgevlucht.
Рfeu! feu! riep hij zachtjes. Zijn vrouw kwam terug met meer spullen en zag ons drie?¬¥n giechelen.
– Jullie vermaken je wel, geloof ik!
Dat is de enige manier om de Aldi te verdragen, een beetje slap om je heen kleppen.

Uit de goeie ouwe cidertijd

Ondertussen zit ik met het boompje in mijn maag. Dat moet dan maar op het terrain bij de andere boompjes. Misschien moet ik iets anders op mijn openliggende gazon planten. Zonde om het nu weer meteen dicht te gooien.
De oleanders hebben de winter tot nu toe overleefd. Neen, een oleander in een grasveld, dat is geen gezicht. Ik denk er nog even over na.

Euphorbia bloeit, maar is ook ongeschikt

Gezellige Charolais

Vandaag was het weer zonnig, maar met een irritante wind. Verder heb ik niets te melden. Het enige wat ik gedaan heb, is lezen, afwisselend buiten en binnen, al naar gelang het geruk aan mijn haar. Om een uur of drie had ik het boek uit en stelde ik Siebe voor een wandelingetje te maken.

Die linkerkoe haar hoorn groeit bijna heur oog in.

We hebben anderhalf uur gewandeld en ik kreeg het steeds warmer. De wind ging liggen en de zon bleef schijnen. Er waren alleen mij onbekende vogelgeluiden te horen. En af en toe een zondagsauto. We kruisden de oude spoorbaan twee keer.

Een nette boer

Morgen gaan we naar Gu?©ret, naar het Centre des Imp?¥t om een of ander papiertje te halen, en dan naar de Pr?©fecture voor de definitieve aanvraag. Als ze open zijn tenminste. Misschien gaan we daar ook een hapje eten.

Voorlopig is al meer dan twee weken het prachtig weer, volgens de buren.

Mijn favoriete stukje wei