deux chevaux, Frankrijk

RDW

De (Nederlandse) APK van de 2cv is tot 19 februari geldig. Ik heb me rijk gerekend, want ik dacht dat de tweejaarsgeldigheid er in Nederland al doorheen was, zoals bij ons in Frankrijk reeds gebruikelijk is. Maar niks hoor.
Wat ik trouwens al jaren idioot vind, nu we het er toch over hebben, is dat in Nederland de APK-keurder ook de gebreken mag herstellen en dus belanghebbende is. Onze Japanner wordt gekeurd en de garage vervangt ongevraagd dopjes (32,50), ruitenwisserbladen (82,50) en vult de sproeivloeistof bij (22,75). Ik doe een gooi naar de bedragen, maar ik zal er niet ver naast zitten.

Dat kan zo’n CT-station in Frankrijk helemaal niet, die hebben alleen apparatuur om alles te meten. Je krijgt je rapportje en je hebt 2 maanden om de boel te repareren, waar of bij wie, moet je zelf weten, desnoods doe je het zelf, zoals bij eenden meestal het geval is.
Ik bel de RijksDienst voor het Wegverkeer – waarover me plotseling een verhaal uit mijn Groninger tijd te binnen schiet, toen echt iedereen die ik kende in Veendam werkte en voor zijn vriendjes met auto’s de gegevens uit de ladenbakken achter de archiefkasten gooide. Nooit geen bekeuringen meer, om het dit keer met meneer Haisma te zeggen – in ieder geval kreeg ik van een mevrouw van de RDW te horen dat de APKnalatigheidsbekeuringen pas na 2 maanden na het verstrijken van de datum uitgedeeld gaan worden.
Dat moet toch lukken, als ze (de medewerkers van de pr?©fecture) tenminste niet staken, geen feestdagen en/of le pont hebben tijdens ons volgende verblijf in Frankrijk.

deux chevaux, Frankrijk

APKnalatigheid


Ja! Gearriveerd!

In de envelop zat de brief die in oktober onverrichter zake weer was teruggestuurd naar Parijs. Daar begrijp ik met terugwerkende kracht helemaal niets van, want het adres klopt. Maar dat doet er nu niet meer toe, het enige wat ik nu nog moet doen is naar de Préfecture gaan, 30 euro betalen voor een ander nutteloos papiertje en dan een paar echte Franse kentekenplaten bestellen + het meneertje van AXA meedelen dat we zijn verzekering nemen. Hoera, denken de meisjes en ik, dan herkennen ze ons niet meer als buitenlanders. Denken we met onze Hollandsche koppen.

Nu ga ik eerst even de RDW bellen. Anders krijg ik een boete voor APKnalatigheid.

eten

Frambozentaart

5 Comments

Bij de grote Appies kun je frambozen in de diepvries krijgen. In Frankrijk zijn gigantische zakken verkrijgbaar, net als bij de Makro, maar bij die laatste winkel komen we eigenlijk nooit meer, sinds Siebe niet meer bij de Kamer van Koophandel loopt. Jammer, want ze hadden altijd wel interessante dingen bij de foodafdeling.

Anyway (dat komt echt door onze Farrow & Ball-vriend, wah-ever), vandaag dacht ik met behulp van de maggimiks een frambozentaart te maken. Zanddeeg een makkie met de makkimiks, banketbakkersroom idem dito, jam maken van ?©?©n bakkie frambozen, alles met beleid bij mekaar mikken en klaar is kees.

Alleen wordt hij niet hard, hoe dat nu weer moet. Hij smaakt verder goed, maar ziet eruit als een auto-ongeluk. Er ging iets mis bij het uit de vorm halen van het baksel.

Frankrijk

Stress onderweg

3 Comments


Arme Bess hijgt zich gek

Bess kreeg zoveel jaar geleden van de ene op de andere dag autoangst. Plotseling durfde ze niet meer. Het kwam in de auto wel eens tot een gevecht, toen de beide honden nog leuk met de meisjes achterin zaten, omdat Bess haar spanning afreageerde door die arme Kwint te grijpen. Levensgevaarlijk.
(Dat doet ze ook als we op straat een andere hond tegenkomen. Ze is woedend op die indringer en grijpt ter vervanging Kwint, hoewel dat de laatste tijd nauwelijks meer voorkomt door mijn zerotolerancebeleid. Dat de hondenscholen beweren dat je die aggressie moet negeren, is gewoon flauwekul. Als ik Bess dat niet verbied, is ze helemaal niet meer te handhaven)

Daarom moet ze tijdens autoritten in de bench achterin. Kwint is dol op autorijden en andere manieren van reizen, hij slaapt de hele tocht en niemand loopt gevaar.
Deze keer mocht Bess bij wijze van proef weer eens uit haar hok, ik zat achterin in mijn functie als alfa om kwaad te voorkomen. Alleen kon Bess zich echt niet ontspannen, ze hijgde en hijgde en keek vals naar Kwint die verstandig genoeg zo ver mogelijk van haar vandaan ging liggen.

Dat de rest van het gezelschap zo ontspannen blijft zitten, is toch werkelijk wonderbaarlijk. Ik zou Kwint ook aan stukken scheuren als er zo’n gek zat mee te brullen.

De Nieuwmarkt

Boodschappen

1 Comment

De dagelijkse sleur is alweer in alle saaiheid begonnen. We sukkelden vrijdag door de IJtunnel naar de DIRK in Noord en gelukkig was het publiek daar weer zo weerzinwekkend, dat ik mijn eigen verzet tegen de wekelijks boodschappen helemaal vergat.
Vooral de z.g. lollige 65plusser die zonder uitzondering zijn boodschappenkar, zijn vrouw en zijn stompzinnige grapjes aan mij opdringt, was dominant aanwezig.
Ik zet mijn kar altijd in het verlengde van de lopende band, opdat ik de spullen via de zijkant op de band kan zetten, want die karren zijn feitelijk veel te groot. Toen ik de statiegeldbon in een moment van onoplettenheid aan de kassi?¬¨?Üre had gegeven en me omdraaide, bleek die ouwe lul achter me mijn kar te hebben doorgereden, zodat ik niet meer bij de rest van de spullen kon.
– Je hebt wel lange armen nodig! zei de oude zak met een veel te erg kunstgebit, toen ik verbaasd en ge????rriteerd de toestand opnam. Ik moest me beheersen om mijn kar niet keihard tegen zijn stoffige kruis aan te beuken.
Waar komt die aggressie toch vandaan? Het is pure haat tegen het burgerlachje van dat volkstuindersvolkje, en die zit heel diep, dat denk ik.

Neen, dan is koffie- en theehandel Wijs op de Zeedijk een probaat middel tegen woede. Ze zaten eerst eeuwenlang in een prachtig antiek pand in de Warmoesstraat, vlak achter de Oude Kerk en toen de verhuizing werd aangekondigd, hield ik mijn hart vast. Maar het is een aangename winkel gebleken, die na een moeizame start nu eindelijk werkt.

Toen ze er net zaten, deed de pin het niet, de elektriciteit soms ook niet, de vergunning voor een horecagedeelte liet op zich wachten enz. enz.
Nu kun je er lunchen, of een taartje bij de thee of koffie eten. En het opmerkelijke is, dat de oorspronkelijke sfeer ook in dit pand zit, dat helemaal doorloopt tot de Gelderse Kade.
Ik koop er slechts thee: Assam, Java, China Superieur, Russische Karavaan en voor de avond een heerlijke verveine. En er zijn geen pikwik drinkende, opdringerige volkstuinders.

Dagelijks leven in Frankrijk