curieus, De Nieuwmarkt, familie

Poenig

Een beetje over het water staren vind ik een heel nuttige bezigheid. (In dat licht is het wel jammer dat de zee bij ons in Frankrijk zo ver weg is. We hebben een riviertje, waar je ook nog eens in kunt zwemmen, ook leuk).
En die rivier hier in Amsterdam is een lachertje vergeleken bij die van Rotterdam, maar goed, ik roei met de riemen die ik heb.
Op deze foto vanaf de Magere Brug kun je behalve het Muziektheater ook de Amstelhof zien, tegenwoordig de Hermitage a/d Amstel, maar vroeger het bejaardentehuis waar de oma van Siebe van vaderskant in zat.

In het trouwalbum van de ouders van Siebe (1954) zie je dit vrolijke 19e-eeuws vrouwtje lachend gearmd met een jonge tante Jenneke, die 50 jaar later vrijwel om de hoek zou komen te overlijden in weer een ander verzorgingstehuis.
Bij dezelfde gelegenheid waren de twee schoolvriendinnen van de zusjes Prins (=Jen+de bruid) ook aanwezig, waarvan de poenigheid van de jassen van die meiden opvalt.

Hoe kwamen ze daar nu weer aan, in die tijd zo vlak na de oorlog?
Tiny vertelt: “Mijn joodse baas die gelukkig de oorlog had overleefd, wilde geen risico meer lopen, ook al met de dreiging van de Koude Oorlog in de nek. Hij ging met zijn gezin naar Australi?¬¨¬• emigreren en wilde daar de zaak voortzetten. Of ik ook mee wilde. Hij was kennelijk heel tevreden over me, maar dat zag ik helemaal niet zitten! En omdat je in het Australische klimaat niet echt een bontjas nodig hebt, kregen wij de jassen van zijn vrouw cadeau. En daar liepen wij toen op de bruiloft lekker poenig in rond.”

De Nieuwmarkt

Groente kopen

De rechterkraam verkoopt groente en de allerbeste kruiden in de omgeving, de linker verkoopt vis. Een typische sjaggerijn uit Noord-Holland. Ik weiger daar ooit iets te kopen. Ik koop vis bij Tel op de Kloveniersburgwal of bij de Volendamse Vishandel in Noord, waar ik al eens verslag van deed. Die vishandels in Mokum komen allemaal uit Volendam, en Tel levert meestal aan alle viswinkeltjes. En aan de (Chinese) horeca en mij.

– Jongedame, word je al geholpen? vragen ze altijd.
Ja! Jongedame!
Nou jullie weer. Ik koop vis bij Tel!

curieus, De Nieuwmarkt

Vette bak

3 Comments

Ik moest vandaag naar de Chinees, want het vanille-aroma was op. Hier in wereldstad Amsterdam, afdeling Nieuwmarkt zijn alle winkels op zondag open en vaak is er in warmere seizoenen ook een markt met een of ander karakter: antiek, brocante, Chinese spullen etc. In de Chinese winkel, op de kopse kant van de Gelderse Kade, moet je uitkijken dat je niet klem komt te zitten, zo smal zijn de paadjes. Een (Chinese) klant waarmee ik eens in gesprek kwam over deze inrichting, zei dat ze het NOOIT anders zouden inrichten vanwege Feng Shui. Zou het werkelijk? Onhandig is het wel. Als je je met je winkelmandje en tas omdraait, loop je het risico een heel schap leeg te maaien. Maar de winkelwaar, waarvan ik van de helft niet begrijp wat het is of waar het voor dient, is de moeite waard. Maar wat het is of waar het voor dient?

De klanten van ons eigen Chinatown komen overal vandaan, we zien Belgische en Duitse nummerborden en ze rijden bijna allemaal Mercedes. Parkeren kunnen ze niet, dat is algemeen bekend, alle auto’s staan standaard een meter buiten het parkeervak. Dat komt, bij ons moet je naast het water parkeren, zonder hekje en dat is ENG. Maar zelfs zonder water of met hekje lukt het ze niet: ze kunnen het gewoon niet. Misschien is een Mercedes te groot voor die kleine mannetjes en vrouwtjes.

curieus, De Nieuwmarkt

Privacy en teller

8 Comments

Bijna iedereen heeft een tellertje op zijn site om te zien op hoeveel visite hij kan rekenen. Bij de tellers van statcounter.com (reclamevrij) kun je een naam aan het IP-adres hangen, zodat de bezoekers ook nog herkenbaar zijn. Ik kan me voorstellen dat niet iedereen het op prijs stelt als zijn surfgedrag voor de hele wereld zichtbaar is en daarom is mijn tellertje niet publiek.
Behalve de pageloads, popular pages en andere interessante gegevens als browser, operating system en resolutie van het scherm en kun je ook kijken hoe iemand via google bij je gekomen is, recent keyword activity.
Bij mij zijn dat termen als: hondenporno, kruiwagen, Amstelglorie, we maken een tuin, Nigella Lawson, oude stoelen, koekhuisje maken, Rabo Debiel.

Rabo Debiel? Jazeker, op 14 januari kreeg ik een sticky bezoeker die met deze zoekopdracht via google bij mij terecht was gekomen. En met welke server kwam hij (of zij) bij mij? Met die van de klantenservice van de Rabobank. Oeps, betrapt. Ik heb de surfer meteen een naampje gegeven.
Gisteren haalde ik even geld bij de Rabo en dit keer pinde ik binnen, een mogelijkheid die de meeste pinners niet kennen, gezien de eindeloze rijen die er altijd buiten staan.
– Wat hebben jullie eigenlijk met mijn klacht gedaan die ik hier op 27 augustus heb ingeleverd, vroeg ik, toen ik zag dat de zaak verder leeg was.
– Bent u mevrouw De Korte? En op mijn bevestiging:
– Wilt u even met me meekomen?
O jee, nou komt het, dacht ik, nu krijg ik op mijn kop. Waarom weet ik niet, ik voel me ook altijd meteen schuldig als ik een politieagent zie, of de douane. Maar ze bleken de opdracht te hebben mijn geval tot op de bodem uit te zoeken. Het zal mij weer voor de zoveelste keer benieuwen.

Dagelijks leven in Frankrijk