Champagne!


“Spreek ik met mevrouw de Korte?”
“Spreekt u mee.”
“U spreekt met Marcel Smit van nbeiuerfubfuw(…onverstaanbaar) en ik bel u om wat gegevens te noteren in verband met de champagneprijs die u heeft gewonnen.”
“Champagneprijs? Heb ik die gewonnen?”
“U heeft op de lifestylebeurs in de RAI een slagzin afgemaakt en nu mag ik u deze champagneprijs aanbieden.”
“Mooi! Haha, jaja, slagzinnen, daar ben ik zo goed in. Ho wacht even, ik ben helemaal nooit op wat voor een beurs in de RAI geweest. Lifestyle? Allemachtig, neen! Hoe komt u eigenlijk aan mijn naam, meneer..”
“Marcel Smit van nbeiuerfubfuw. Wij hebben uw naam en telefoonnummer gekregen van onze Italiaanse relatie.”
“Italiaanse wat?”
“Wij hebben uw naam gekregen vanuit italie, van de lingeriefabrikant die de prijsvraag heeft uitgeschreven.”
“Nee, nee, dat moet een vergissing zijn, nee, dat ben ik niet geweest.”
“Zal ik de champagneprijs dan maar annuleren?”
“Nee, ho, wacht even. Wat is dat eigenlijk, een champagneprijs?”
“Dan komen wij u aan huis een champagneontbijt brengen, met champagnebloemen en champagnecadeaus en champagne. Maar dan moet ik even wat gegevens noteren. ”
“Oh. Nee, laat maar, dat moet iemand anders gedaan hebben.”
“Zal ik de champagneprijs dan maar annuleren?”
“Ja, doet u dat maar.”
“Is goed, goedemiddag, mevrouw de Korte!”
“Dag meneer Smit. Nee, wacht even..!”

Te laat. Nu wilde ik alleen nog weten welke slagzin ik zo briljant heb afgemaakt. Want slagzinnen, daar ben ik zo ontzettend goed in. Of zou het een hijger zijn geweest in de vorm van een call-center?

Naschrift: Of is het een bende? Zie de ervaring van Thijs.

Quoi de neuf

Ik heb bijna besloten de volkstuin te verkopen. Hoor eens hoe ik dat formuleer. Bijna besloten. Ik wil het niet, maar ik moet. Die tuin past niet meer in mijn hoofd. Een volkstuin, een baan, twee honden, een landgoed, een atelier, een man en kinderen.

(En mijn 15 beste vrienden. Ik las in een flublad dat een vrouw dat desgevraagd verklaarde. Hoeveel beste vrienden heb je? 15! Dan m??et je ook wel je baan, je honden, je landgoed, je atelier en je man en je kinderen schrappen.)

Als ik dan iets moet schrappen, dan maar de volkstuin. De komende paar keer graaf ik – zonder zevenblad – alles uit wat ik nog wil hebben.


Past het de eerste keer niet in de auto, dan kan het op balkon. Dan neem ik het gewoon de tweede of de derde keer mee. Ja, naar Frankrijk.

Wat zal het een opluchting zijn om van die ene liegende, vernielzuchtige buurman af te zijn.

1 april

Vandaag hang ik een beetje in mijn stoel met een boek. (Stadsblues van Wim Willems, met een wel heel erg herkenbare jeugd, tot en met atletiekvereniging Sparta)
Maar we zijn nog wel even langs Giul geweest, die gisteren ook jarig was. 1 april. Het uitzicht ziet er al sinds 1968 hetzelfde uit:


Dat schijnt binnenkort te veranderen: bejaardenwoningen. Hadden ze die niet al genoeg in Voorhout?

En Siebe heeft de rest van de middag besteed aan het plakken en knippen van mijn halfproducten van een week geleden. Het is geweldig!

Is dit een gelukkige huisvrouw of niet?

Schone slaapster?

Het was vrijdag, dat betekende: DIRK. Het was weer een feest, veel fijne, flink uitdijende exemplaren die ik mooi in hun natuurlijke omgeving kon bestuderen.
Deze keer waren de bakken bij de ingang gevuld met vrolijke voorjaars- en zomerplanten (79 eurocenten) – allemaal van het onbekende merk Sleeping Beauties – die ik onmiddellijk voor de Franse tuin bestemde.


Ik heb de hand weten te leggen op een paar geraniums, lelietjes van dalen, echinaceae en eryngia (meervoud van eryngium, sierdistel), die ik ook wel in de volkstuin heb staan. Het probleem van uitgraven en meenemen is dat ik dan in ?©?©n klap het zevenblad importeer, en daar zit niemand op te wachten.

Clematis 2

Nu de temperatuur eindelijk een beetje omhoog gaat, komt de stek van de Clematis weer tot leven.


Die sneue sprieten zien er ‘s winters zo dood uit, dat ik er elk jaar van overtuigd ben dat ze het niet meer gaan doen. En een stek in een potje is tricky. Deze moest hier blijven, de anderen staan al fijn met hun pootjes in de Franse aarde. Daar was het gisteren 17 graden, mailde de buurman.
Als ik het een beetje slim uitkien, zie ik alles in bloei, zoals deze vorig jaar.

Dagelijks leven in Frankrijk