Stommiteiten

Collections of seeds
Puinhoop met zaadjes

Ik begon er eens op te letten, maar het aantal keren dat ik hier iets stoms doe, is beschamend groot. Gelukkig is er geen mens die dat ziet.

De dag begint met kippen bevrijden en de cavia’s ontbijt brengen, meteen raak in alle betekenissen, omdat ik ALTIJD mijn kop stoot aan de deurpost van het kippenhok. Ik herhaal de mantra nietjekopstotennietjekopstotennietjekopstoten, tot ik de kippen zie en begin te kirren en te lachen en ik met een dreun weer met beide benen op aarde beland. De mensen waren vroeger een stuk kleiner, daar komt het door.

Loop ik door naar het stuk tuin waar het gras speciaal voor de cavia’s hoog wordt gehouden – kletsnatte voeten, moet je ook kaplaarzen aandoen, achterlijke – ligt de grasschaar nog naast het kippenhok. Terug.
Kom, we maken meteen een foto van het mooie ochtendlicht, camera halen, en nondeju, op het moment van afdrukken blijkt het kaartje nog in de computer te zitten. Kilometers en meer nutteloze kilometers, waar je trouwens geweldig slank van wordt, de weegschaal zit nu onder de 60 kg.

Een op de twee keer laat ik de melk overkoken, omdat ik onmiddellijk na het opzetten aan de computer iets anders ga doen en pas reageer als het te laat is: gesis en de stank van verbrande melk. En weer dat verdomde fornuis schoonmaken.

Pumpkin plant
Door bruuske beweging mijnerzijds geknakte pompoenzaaling, weer in de grond gestopt. Werkt het?

Dreigt er regen, denk ik zomaar spontaan, in plaats van die te vergeten, aan de witte was die aan een nieuwe waslijn naast de moestuin hangt en wat doe ik? Ik laat me afleiden en steek beide handen in de aarde, waardoor ik terug moet om ze te wassen. Tot 3 keer toe.
Als de kippen naar bed zijn, kan ik me weer bezighouden met de tuin, ik zaai dingen als dropplant, nigella, cosmos, verbena, korenbloem en escholzia op de plek waar de woeste bloemenzee gaat komen, hark alles in en stamp het nog eens stevig aan en wat doen de kippen de volgende dag als eerste: in een rechte lijn naar de PD lopen om het eens lekker op een krabben en smikkelen te zetten. Zouden ze me vanuit het kippenhok in de gaten hebben gehouden?

French beans Neckark??nigin
Entree muizenrestaurant

Van de sperziebonen die ik in een plastic bloembak voorgezaaid heb, is de helft verdwenen, waarschijnlijk door een dief op vier pootjes, zoals de buren die noemen. Zaaien we die toch weer voor een tweede keer? Als ik de bonen direct in de grond zou stoppen, zouden ze allemaal zijn verdwenen, zo stom ben ik deze keer echt niet.

En nu zit ik met een verzameling zaadjes (zie bovenste foto), waar ik geen gat meer in zie. Ik probeer het volgende: een doos met Reeds Gezaaid, een stapeltje Moet Vandaag de Grond in en een doos met Morgen Uitzoeken, een roulerend systeem, dat zou moeten werken, maar het niet doet, dankzij mijn chaotische besluiteloosheid. Noteer dan toch een jaartal, slome, hou ik mezelf voor, of schrijf in godsnaam op de zakjes wat erin zit. Ik weet wel hoe dat gaat, ik denk, die herken ik wel volgend jaar. Niet, niet, niet.
Als ik de anonieme zaadjes dan in vredesnaam maar zaai om te kijken wat het nu was, laat ik de boel uit mijn poten donderen, bij voorkeur op bed in Saars slaapkamer, waar zich de kwekerij bevindt wegens stabiele temperaturen.

Van die dingen.

(Vergeet ik nog dat ik NIET, ik herhaal NIET de beslagkom mag uitlikken als ik een creusois maak, wegens rauwe hazelnootallergie, OAS in dit geval. Heb ik toch gisteren weer wel gedaan)

Koude tijden en oude mensen

Rear view in the morning
Flarden mist in de dalen bij het uitzicht achter

Vannacht had ik het zo koud dat ik een deken uit de dekenkist moest halen, die ik er een paar weken geleden hoopvol in had opgeborgen. De buren vinden het normaal dat ik het koud heb, dat krijg je als je met de ramen wagenwijd open slaapt en wanneer komt die man van je weer? Dat zou misschien ook wel schelen. Ja, dat zeggen ze hier rustig onder het mom van een grapje. Zij hebben de ramen en luiken als ze slapen altijd potdicht.

Young gherkin plants
Plantje rechts heeft de geest gegeven

Sommige jonge plantjes bezwijken zelfs al bij 5¬¨?C, zoals boven te zien is, het overleden exemplaar bevond zich te dicht bij de opening van de plastic zak, waar ik deze jonge augurkplanten preventief in had ingepakt. Ik heb er meer dan voldoende van gezaaid, dus het geeft niks, net als de komkommers, die alweer een stadium verder zijn. Zaadjes allemaal gekocht bij de Lidl ?‚Ć 0,29‚Äö?ᬮ, net als de doperwten, vrolijk gekleurde OI-kers, leeuwenbek, witte uien en een rode biet. Daar kun je je toch geen buil aan vallen, vinden ook de buren.

mirage van google
Plaatje van een mirage via wikipedia

Wat nu wel erg vervelend begint te worden zijn de mirages die met een typhusherrie en dan ook nog gezellig met zijn twee?¬¥n, gevaarlijk laag overvliegen en hopla, 15 minuten later weer terug. En dat niet ?¬©?¬©n keer maar voortdurend, al een aantal dagen achter elkaar en ook nog eens ‘s nachts.
Bess, die al in heur broekje schijt als de wind een beetje om het huis huilt, trilt en hijgt zich suf en valt ons, dwz blauwe hond en mij lastig door met meubilair te gaan slepen om maar op de eerste verdieping terecht te komen: ik heb de trap geblokkeerd met een kinderhekje en een kastje. Het helpt niks, ook op de eerste verdieping zijn die vliegmachines te horen, wat zeg ik, zien en horen vergaat je daar helemaal verschrikkelijk.
Ik word dus eerst wakker van zo’n geluidsbarri?¬Ærefanaat (2X) om vervolgens me lam te schrikken van inbrekersgeluiden, oh neen, Bess is weer bezig. Opsluiten in een hok is de enige oplossing.

Gotcha, chickies
Kippen grijpen onmiddellijk hun kans, als ik het caviahok 2 seconden laat openstaan

Toen ik vanochtend mijn beklag bij buurman P. deed over Frankrijks vliegende trots, vertelde hij me dat er ooit naar aanleiding van soortgelijke klachten een soort wetje was aangenomen om iets tegen deze overlast te kunnen doen. Het was eenvoudig een kwestie van het nummer van de betreffende mirage te noteren en dat door te geven aan het mirage-klachtenloket.
Hij verkneukelde zich weer enorm om de debiliteit van de mensen die zoiets hadden bedacht en vroeg aan mij:
– En? Heb je het nummer opgeschreven en doorgegeven? Gewoon even het kenteken opschrijven, ja, ook ‘s nachts. Anders kunnen wij helaas niets voor u betekenen.
Hij bleef nog een tijdje schateren tot hij de krant pakte en een overlijdensadvertentie speciaal voor mij voorlas.
Het ging om de buurman van v/h de voorzitter van de oldtimerclub. Vorig jaar reed de overledene nog rond in zijn antieke deux chevaux, tot hij recent toch in het verpleegtehuis terecht was gekomen, omdat zelfstandig wonen niet meer verantwoord was. Gestorven op de gezegende leeftijd van 106 jaar. Ja, jullie lezen het goed: 106 jaar. Morgen is de begrafenis.

Baal ik wel dat ik alweer te laat ben, want de v/h voorzitter had al een paar keer voorgesteld bij hem langs te gaan om hem over vroeger uit te horen. De vorige keer was het de moeder van de Dierenfluisteraar, die met 104 de geest gaf.

Hup! Aanpakken!

Red cabbage plant in the potager
Rode kool naast de aardappels

– Wil jij nog een paar rattes, vroeg ik aan vriendin P., een sneu netje met 10 griezelige rimpelaardappels omhooghoudend. Nee, haar rijen zaten vol, maar hoezo, ik had toch plek genoeg? Dat klopte, maar ik kon eenvoudig de moed niet opbrengen nog een keer me een weg door loodzware grond met louter boomwortels heen te spitten.
Nou ja, zeg! Vooruit! En ze greep haar spa, stormde naar mijn aardappelveldje en spitte in 6 minuten een verse rij lekkere vette aarde voor me om, sloeg er gaten in en riep, kom op met die patates! Ik kon alleen maar gehoorzamen en me heel stads en slap voelen.

Cherry tree cut by the neighbour
Omvallende bomen

Vervolgens zat ik een dag later met die omgezaagde bomen in mijn maag, die buurman – al weer 14 dagen geleden afgereisd naar de grote stad – in allerlei willekeurige lengtes had gezaagd en die daar maar op het gras lagen te liggen, waardoor maaien onmogelijk was geworden. Het gras is het enige dat samen met de brandnetels en het kleefkruid uitmuntend groeit.
Ik kon de aanblik niet langer verdragen en begon een beetje lullig met takken te slepen richting niet brandende brandstapel uit het vorige stukje. Vriendin liep langs op weg naar de kudde achter en zei, ik help wel even en ja, daar ging ze, greep de ene loodzware stam na de andere en maakte er een mooi stapeltje van, 30 seconden en schoon is uw kunstgebit met DANCLAN. Ze is nota bene uit 1940 en heeft stalen spieren, hoewel dat nu een stuk minder is, beweert ze zelf.

Aanstekelijk is het wel, die tomeloze energie.

Firewood
Nette stapels

Ramptoeristen

Limousin cattle
We zijn nieuwsgierig en ook een beetje bang, maar willen wel graag op de hoogte worden gehouden

Terwijl ik vruchteloos bezig was een fik in de kletsnatte tuin te stoken, klonk in de verte geroep, gelok en geloei in een wei verderop. Ik liet de brandstapel voor wat hij was – waar ik nu spijt van heb, want het mag nu niet meer – en ging poolshoogte nemen.
Het ging om de jonge koeien, allemaal voor de eerste keer drachtig, waarvan er een – te vroeg – op het punt van werpen stond en die daarom naar stal moest. Maar om de een of andere reden lukte het niet het dier van de kudde af te splitsen. Ik zag in de diepte mijn vriendin P. ze een hoekje in drijven, haar zoon liet een lokroep horen, er viel een gat en putain! ze renden snel weer weg achter de eerste die dat had gespot.

Landscape with cows
Komen als ze op de foto moeten, ho maar

Dwars door de wei loopt een kleine beek, die door de regen dit jaar kolkt als de Amazone en P. klaagde naderhand dat haar laarzen tijdens deze oefening waren volgelopen, omdat ze de diepte van het water verkeerd had ingeschat: sale comme un cochon! Ik bleef kijken, net als enkele andere buren die op de geluiden waren afgekomen. Hoe zou Temple Grandin dit hebben opgelost?
Het merkwaardige is namelijk dat dezelfde koeien zich altijd nieuwsgierig verdringen als we (ik en de honden) langslopen, of als het baasje eraan komt. Er wordt een paar keer per dag gekeken of alles goed gaat en dan drommen ze gezellig om P. of haar zoon heen. Deze keer dus niet.
JP en zijn moeder gaven het na een half uur mopperend op om de diertjes niet verder te verontrusten. Later die dag heeft JP het koetje aangelijnd en met zachte hand meegenomen, wat weer zonder morren ging, wie snapt het. Het kalf heeft het helaas niet overleefd.

Development of a wild flower garden
De rommel moet nog worden opgeruimd, 10 pompoenen zitten al in de grond

Als het af en toe 5 minuten droog is, ga ik verder met het ontginnen met het achterste gedeelte van het terrein om eindelijk die romantische bloemenzee te cre?´ren, zoals ik me dat in oktober 2011 had voorgenomen. De grote kudde met oudere koeien en kalveren staat in de aanpalende wei en ze gaan me, als ze me in de gaten hebben, als echte ramptoeristen met zijn allen aan staan staren, alleen niet toen ik er een foto van wilde maken.
Ik heb even geteld, ik heb kennelijk maar wat gedaan, want ik heb nu meer dan 30 pompoenplanten, van alle gezindten: groen, rood, vierkant, geel, rond plat enzovoorts. Beetje overdreven vinden ook de buren, maar beter mee dan om verlegen, gezien de hoeveelheid slakken, dwz escargots – naaktslakken heb ik nog niet echt gezien – die zich vooral in die hoek ophouden en het voorzien hebben op jonge spruiten.

Slakkenhuis
Slakkentrommel uit 2010

Ik heb elke slak die ik zag in een emmer gesmeten en overhandigd aan vriendin P., die ze zoals elk jaar in de trommel van een gesloopte bovenladende wasmachine stopt, tot ze er genoeg heeft om tot verwerking over te gaan, waarvan ik al eerder verslag in de post Slakkendag heb gedaan. Mijn oogst in niet meer dan 10 minuten: 123 vette exemplaren. Ik heb er 10 laten ontsnappen naar de Schotten om de soort te laten voortbestaan.

2920
Nieuwsgierige 2920

Landbouwperikelen

Bluebells in the chicken paradise
Wilde hyacinten in het kippenparadijs bij de buren

Kijk, dat (plaatje boven) krijg je als je geen Round-up of andere ellende gebruikt. Ik citeer de eerste zin bij het eerste zoekresultaat van Google: “RoundUp zorgt ervoor dat u geen onkruid meer heeft“.
Maar wij willen w?®l onkruid, dat is het hem nou juist en bovendien is het niet waar, nooit geen onkruid meer. De zoon van buurman bespuit elk jaar de randjes van de border met die zooi ondanks mijn verzoek dat te laten, omdat ik die enkele paardenbloem wel met de bekende gardenawortelonkruidsteker eruit steek. Het was dit jaar al gebeurd, voordat ik kon ingrijpen en nu hebben we weer een randje gras, een randje beetje kaal en de strook met (toekomstige) bloemen tegen het huis. Ik hou er niet van, het ziet er stom uit en bovendien groeien er toch weer plantjes, die zich van de macht van Monsanto niks aantrekken.
Zo’n stukje woodland in het bos van de Schotten bestaat niet in die wereld.

Tomatoe and pumkin nursery
Illegale kwekerij?

Ik ben me alweer aan het opwinden over een paar zaken die me zo krankzinnig voorkomen, dat ik bijna niet kan geloven dat het serieus is. Lees dit verhaal maar eens over de toekomst van de biodiversiteit. Het komt erop neer dat landbouwers en particulieren verplicht worden alleen maar officieel erkend zaaigoed te gebruiken, als de Europese Commissie doorgaat met deze plannen. Zaadjes bewaren, ruilen of uitdelen (of door je vriendinnen per ouderwetse post uit Groningen laten opsturen) mag dus niet meer (of is illegaal in de termen van de VVD/PvdA en daar kan je bij een heterdaadje een boete voor krijgen van 367,93 euro). Kun je dat ?¬?berhaupt verbieden, is de vraag.
– Leg mij eens uit wat ze daar in godsnaam mee willen bewerkstelligen, riep ik retorisch in mijn wanhoop uit tegen buurman P., die ironisch lachte en het gebaar van zakkenvullen maakte. Altijd hetzelfde.
Het kan niet anders dan dat er in de club van beslissers mensen zitten, die er belang bij hebben, of die misschien niet tegen die agressieve lobby opgewassen zijn, in elk geval gespeend zijn van enig gezond verstand en slechts de korte termijn voor ogen hebben.

Batavia red
Verboden deze sla, want uit eigen zaad gekweekt

Datzelfde geldt voor de producenten van de insecticiden met het middel neonicotinoide, die per 1 december voorlopig verboden zijn en waarvan dezelfde buurman zegt dat dat allemaal mooi bedacht is, maar dat er genoeg mensen zijn die hun voorraad eerst opmaken voordat ze op een ander bestrijdingsmiddel overgaan. Maar dat is dan toch verboden? Je kunt zoveel verbieden, dacht buurman.
Hij krijgt als gepensioneerd landbouwer elke week het blad La Terre en wat had hij daar gelezen, hahaha, hij schudde zijn hoofd bij zoveel domheid:
In de Indre, waar zijn zoon woont, heb je van die enorme oppervlakten met graan, geen heg meer te bekennen, maar dit even terzijde. Nu was het verboden om met een vliegtuigje de boel te vergiftigen, omdat dat misschien ook direct de volksgezondheid niet ten goede komt, maar ook natuurlijk een bedreiging vormt voor de bijen door de grove hoeveelheid en actieradius.
Nu hadden ze iets bedacht om daar onderuit te komen, de landbouwers mochten toch met een vliegtuigje bestrijdingsmiddel verspreiden, maar dan kregen de bijenhouders 48 uur van tevoren eerst de gelegenheid hun bijenvolkjes binnen te roepen.
Buurman vond dit zo belachelijk, dat hij zich zat te verkneukelen en voordeed hoe je de bijtjes hun korf in lokt, zo ongeveer als ik de kippen roep.
– En dan die wilde bijen en hommels, die krijgen dan zeker een aangetekend schrijven van de prefectuur? riep hij.

En zo blijven we ons druk maken over de graaiers en misdadigers, die meedogenloos over de rug van de wereld bezig zijn met macht en geld. Het is een ziekte, zullen we maar zeggen, een verslaving, die mensen zouden geholpen moeten worden. Ja, ik ben een kind van mijn moeder.

Anti-chicken veg garden
Anti-kip-installaties nemen toe

De natuur schiet dit jaar niet op en dat is niet zo erg, want dat maakt de kans op mislukte oogst door bevriezing steeds kleiner. Alleen die regen, die regen, gek worden we ervan! De lokale appelbomen die ik hier heb, beginnen nu pas met uitlopen, terwijl de Belle de Boskoop bij de buren er al in volle glorie bijstaat, heel mooi, witte bloemen met een rode blos. Die plaatselijke bomen produceren altijd wat evenwichtiger dan die buitenlandse, precies om de reden dat ze iets later op gang komen. Maar als er geen bijen of hommels meer zijn, dan maakt het geen bal uit hoe laat ze bloeien. Dan zien we nooit meer een appel of pruim als een ei zo groot hangen. Sombermans, sombermans.

Old apple tree
Stokoude appelboom van een onbekend merk

Dagelijks leven in Frankrijk