Er was er eens een tijd, dat een nieuwe rimpel me opviel. Hee, die gaat niet meer weg, dat dacht ik. Toen kwam de tijd dat de afdruk van het kreukpatroon van het kussensloop pas een half uur na het opstaan verdween.
Tegenwoordig gebeurt ook dat niet meer, zelfs niet na 24 uur.
Ach, wat kan het me schelen. Helemaal niks.
Hier regent het, daar is het na een buitje vorige week weer kurkdroog. Het begint nijpend te worden.
Ik sjokte met de hondjes het platgetreden pad af en dacht aan gisteren, een dag, die ondanks of misschien wel dankzij het verdriet, een bijzondere was.
Deze snoek ruikt precies als de eend. Ha, heimwee.
De beerput
Het bericht dat Dominique Strauss-Kahn, DSK, de baas van het IMF en de beoogde presidentskandidaat van de socialisten, zich zou hebben vergrepen aan een kamermeisje in een hotel in New York, wordt klakkeloos en bovendien slecht vertaald door alle nieuwssites overgenomen.
Het eerste wat ik dacht was dat dat kamermeisje, Amerikaans en preuts, ik zag het zo voor me, met haar stofzuiger en emmer de kamer betrad en DSK nog in bed of onder de douche trof. Dat gaat tegen alle regels in: kamers moet je doen als de gasten weg zijn, helemaal als ze die ochtend uitchecken. (Oh, hij kwam net naakt onder douche vandaan: Strauss-Kahn en tenue d’Adam, sortant de sa salle de bain, dat zeg ik. Hoe bewijs je dat? Ik zeg niet of het wel of niet waar is).
Als je dit incident nu systematisch beschouwt, heb je de volgende keus:
1. het is waar, 2. het is niet waar, 3. het is een beetje waar, waarin waar wil zeggen: DSK heeft op ongewenste wijze aan het kamermeisje gezeten.
Stel, het is waar (1a), dat kan, dan is hij wel heel erg dom bezig geweest en bovendien een smeerlap. Wat ook kan, is dat het waar is, maar dat het kamermeisje door z’n politieke tegenstanders gestuurd is (1b). Is allemaal mogelijk. Blijft hij een smeerlap. Als het waar is.
Maar het kan ook niet waar zijn, dan heeft dat meisje dat misschien verzonnen (2a) en/of is ze misschien wel door z’n politieke tegenstanders gestuurd (2b). Of iemand anders heeft het gedaan, en ze heeft onze arme DSK voor het gemak de schuld gegeven, omdat z’n reputatie hem al vooruit was gesneld (2c), want het was vast niet de eerste keer dat hij in dat dat hotel logeerde (speculatie).
Een derde mogelijkheid is, dat hij iets onnozels hinderlijks heeft gedaan, bij het overhandigen van de fooi zogenaamd per ongeluk langs haar boezem gestreken, de hand iets te lang op haar schouder laten liggen, of aan haar bil gezeten (3a, Lubbers). In zo’n geval geef je iemand een hengst op een strategische plek, maar ga je toch niet naar de politie.
Maar hoe erover wordt bericht, is ook weer interessant. De verdachte ontkent alleen dat hij een strafbaar feit heeft gepleegd, wat ook weer niets zegt. Dat zijn politie- of advocatenpraatjes. Of hij heeft het niet gedaan(2), of hij vindt dat wat hij gedaan heeft niet strafbaar(3), of hij liegt(1), dat kan ook.
Maar van die rare vertalingen van de Amerikaanse berichtgeving: misdadige seksuele handelingen (Elsevier en het NOS-nieuws), was natuurlijk criminal sexual act om maar iets noemen. Misdadig moet zijn: strafbaar.
Ik ga eens kijken hoe deze zaak zich verder ontwikkelt en vooral hoe alle nieuwsleveranciers elkaar weer nabrouwen of nabauwen, zonder ooit maar een keer de bronnen te checken.
Iepenzaad
Overal zitten ze en er valt eenvoudig niet tegenop te zuigen. Dat doe ik dan ook niet, want binnen de kortste keren zit de stofzuigerzak vol en dat willen we niet.
Vanochtend liep ik nog half slapend met de stinkies – eindelijk min of meer teekloos – over straat en vroeg me af of die iepenvoortplantingsdrift dit jaar echt zoveel groter lijkt dan andere jaren, of ik moet me dat verbeelden. Zou het door de droogte komen dat die schilfers zich zo goed kunnen verspreiden, vooral op gasfornuizen, onder bedden, in bloempotten en goten? En het houdt maar niet op. De bomen hebben nog genoeg hangen om de stad nog een keer te bedekken, zag ik vanuit S.’s huis (straatkant en op iephoogte).
Goed, ik liep op straat en vroeg me dit allemaal af, tot ik in de goot langs de rand van een parkeerplaats op de Oude Schans in een zacht bed van iepenzaad het volgende vond:
Ach! Een aantal jaar geleden hadden de kinderen ook midden op straat zo’n ei gevonden, we dachten meerkoet, en ik meende dat pedagogisch en nauurhistorisch aanschouwelijk verantwoord te kunnen uitbroeden in een aquarium met een gloeipeertje erboven voor de warmte. Nou ja, ik dacht eigenlijk, dat kan helemaal niet, je hebt een bepaalde luchtvochtigheid nodig (ik had er een bakje water naast gezet) en dat ei moet regelmatig worden gekeerd, want dat zie je die vogels bij beleefdelente.nl immers ook altijd doen, dus na een week kan het ei weg.
Maar verdomd als het niet waar was, na 3 dagen kwam er geluid uit dat ei: Iep! Iep!
We raakten volkomen in paniek. Wat moesten we doen? De vogelafdeling van Artis antwoordde desgevraagd:
– Mevrouwtje, leg dat ei in het diepvriesvak van de ijskast, dan is het leed het snelst geleden, want dat wordt nooit wat met zo’n beest, die heb een moedervogel nodig om te socialiseren.
We hebben het verlamd van ontzetting nog een dagje aangehoord, tot we de raad van deze meneer opvolgden. Dat gaat met dit ei niet gebeuren. Een paar foto’s en weg ermee. Ik was feitelijk dat hele trauma allang weer vergeten.
Februari 2009, eerste pad gebaand
Terwijl ik alweer somber op zolder naar de regen staar, die langs de schuine ramen naar beneden druipt, val mijn oog op de afbladderende verf. Alle ramen moeten opnieuw geschilderd en de spullen liggen klaar, afbrandf??hn en krabbers. Daar zit ik echt naar uit te kijken, terwijl in Frankrijk de tuin uitdroogt. Strakblauw net nog, toen ik belde. Buurman F. geeft water, zolang hij er is.
Om mezelf af te leiden kijk ik foto’s van voor en na. Drie foto’s, uit februari 2009, een uit juli 2010 en de laatste is vorige week gemaakt. Over 3 weken komt de follow-up.
D.V. natuurlijk.
Juli 2010
Mei 2011