Buurman spuit hogedrukmatig de stal schoon.
Kersenboom
De kersenboomtak is half afgebroken. Dat maakt het oogsten plotseling een stuk eenvoudiger. Elke dag voorspellen ze hier regen, helemaal niet waar, geen drup. Toch heeft alles behalve de erwten, het min of meer overleefd. Er staan 4 grote potten aardbeienjam klaar voor de croissants, want de vruchtjes hadden hun beste tijd gehad en met een beetje suiker lijkt het dan nog iets.
Een beetje maaien, wieden en gieteren, het oude recept. En Roland Garros kijken via internet op France2. Ze hebben het over le jeune Espagnol, hoor ik, terwijl ik dit tik.
En de vaste lathyrus gaat dit jaar voor het eerst bloeien, hoe is het mogelijk. Nu is het tijd voor een siesta, al die tuinemotie, ik val om.
Totebel
Rijen bakfietsen voor de kinderopvang in de Boomspijker
Blij toe dat die dingen bij ons in FR niet bestaan. Waarom heb ik er de pest aan en met mij een heleboel anderen? Geen idee. Omdat het er zo ongelooflijk truttig en tobberig uitziet, dat gefiets. Een beetje onverdraagzaam, klopt, maar ik heb nooit beweerd dat ik verdraagzaam was, ik zou haast zeggen, integendeel.
Over onverdraagzaamheid gesproken, wie wil er nog homeopathische Elmex? Heb ik per ongeluk gekocht, terwijl ik dacht dat ze de verpakking hadden veranderd. Weet je hoe smerig dat is? Dat zal me leren en ik ga vandaag er niet weer over beginnen.
Iemand?
(Nog 1 nachtje slapen)
Nog drie nachtjes slapen
Meerkoetvoet met eieren
Ik was natuurlijk al drie weken geleden onderweg al begonnen met aftellen, maar nu is het eind van de tunnel eindelijk in zicht. Ondertussen kan ik niet aan een sterk vakantiegevoel ontkomen, de zon schijnt, de oudste dochter is gewoon thuis en hoeft nog maar een examen. Schreef ik gisteren, toen ik plotseling aan het werk moest en niet verder kon met dit stukje. Er staan nu op verschillende plekken 2 andere teksten te wachten om afgerond te worden.
Nu dus twee nachtjes slapen en dan is het zover. Terwijl het hier nu eindelijk heel, echt heel zacht regent, is het daar grijs maar droog, hoorde ik net van de buren, die ik steeds lastigval met mijn gebel. Dat bellen is in feite een soort low-budget conversatiecursus, via skype 0,02 $/minuut, een stuk minder begrotelijk dan die van Maison Descartes, ik noem verder geen namen.
Het is dus wachten en werken en af en toe een sullig rondje met de hondjes lopen. De meerkoet in de Oude Waal klom razendsnel haar nest weer op, toen ik de eieren wilde fotograferen: 11 stuks! Wat denkt dat beestje wel? Tegelijk kon ik constateren dat dat gevonden ei van laatst er inderdaad een van een meerkoet was.
En zo kon ik vanochtend ook mooi de mannen van het groenonderhoud de iepen aan de overkant zien snoeien. Waarom ziet dat er zo probleemloos uit en gaat dat bij ons in FR altijd met heel veel moeite gepaard? Dat moet toch de techniek zijn. Omdat de ene kant van de gracht nu door de hoogwerker van de boomchirurgen is afgesloten, scheuren de driftige zakenautootjes keihard tegen de richting in voor onze deur langs. Je schrikt je eigen de pleuris. En wat ze ook doen:
Arme fiets
Er is verder nog heel veel meer te mopperen, over onze regering, dat achterlijke beleid in het algemeen, BTW-tarieven, zzp’ers die minder verdienen hoger belasten, persoonsgebonden budgetten, Vlees noch Vis van de VPRO, de berichtgeving over EHEC-bacterie, over DSK en ga zo maar een tijdje door. Over die laatste zal ik later in de week nog wel iets zeggen, maar de wereldpers heeft hem al lang en breed schuldig verklaard. Ik zeg niet dat hij het wel of niet heeft gedaan, herhaal ik nog maar een keer, maar de journalistiek vindt van wel. Als bewijs voeren ze aan dat-ie naar de hoeren ging. Zijn ze nu zo dom of lijkt dat alleen maar zo?
Muziek en foto
Uitzicht vanuit het Muziekgebouw
Deze week kwam ik bij toeval twee keer in het Muziekgebouw aan het IJ, waarvan 1 keer in het BIMhuis.
Jasper Blom speelde daar vrijdag met zijn kwartet, (quartet) ter ere van zijn 2e CD Dexterity, een cd die volgens zijn moeder al een half jaar in de winkels lag.
Dat gaf allemaal niks, ze speelden weer als vanouds, hoewel de effecten, de geluidseffecten bedoel ik, met behulp van elektronica deze keer veel vaker dan de vorige keer werden gebruikt. En wat handig, de bassist had een elektrieke contrabas, die iets minder ruimte inneemt, denk ik. Een mooi concert met musici die veel plezier hebben, zodat het publiek dat vanzelf ook weer heeft. Voor de liefhebbers is alles, inclusief het interview met Jasper op de website van de VPRO terug te luisteren.
In de bar van het BIMhuis kon je de zon boven het IJ als een kersje aan de schoorsteen van de Hemcentrale geprikt zien worden, een uitzicht waarvan de barman zei dat dat hem zo langzamerhand de keel ging uithangen. Vrolijke Amsterdammer.
Beeld en geluid bij Wrench
Zondag bleek fotograaf Ed (Edward) Burtynsky in de stad voor Wrench door het Hexnut-ensemble, een concert dat uit 8 stukken bestond, die door evenzoveel componisten gemaakt waren aan de hand van foto’s van Burtynsky, kijk maar op zijn website als je zijn werk niet kent.
Burtynsky had aan zijn gastvrouw duidelijk gemaakt dat hij zondag voor het concert wel een rondje over Nederland wilde vliegen en zo kwam het, na wat correspondentie en heen-en-weergemail met het kantoor in Canada, dat fotograaf en heli- en infrastructuurdeskundige Siebe Swart zijn collega Burtynsky voor dag en dauw van zijn hotel ophaalde, waarna ze gezellig de rest van de dag zoet waren met vliegen en fotograferen.
Edward Burtynsky, foto ©Siebe Swart
‘s Avonds meldden we ons in het Muziekgebouw voor het concert en bubbels. Het publiek bestond zo te zien voornamelijk uit muziekliefhebbers en/of (klassieke) musici, een wereld die kennelijk geen enkele overlap had met de fotografische. We telden ?¬©?¬©n andere fotograaf. Wel zag ik een paar bekenden uit een andere hoek, zoals de ouders van een meisje van de cr?¬Æche van lang geleden.
De vader bleek het laatste stuk te hebben gecomponeerd, wat in mijn ogen (oren) ook meteen het beste stuk was. Hun dochter was op haar 16e naar Boston gegaan en studeerde daar viool aan het conservatorium. Ik herinner me heel goed dat ze op haar 3e al prachtig speelde en dat ze onmiddellijk wist dat de viool haar instrument was.
Publiek in het Muziekgebouw