We struikelen dit jaar over de dieren zonder pootjes, hoewel die met pootjes ook behoorlijk eng kunnen zijn. Deze hierboven is dood, en zou als armband gebruikt kunnen worden. Kijk, hij heeft tandjes. Ik zou toch gezworen hebben dat een hazelworm, want dat is het, een tandeloos bekkie zou hebben, maar nee: “Het grootste deel van het menu bestaat uit weke dieren als regenwormen en naaktslakken. Ook huisjesslakken worden gegeten, deze worden eerst uit hun huisje getrokken. Het gebit van de hazelworm is aangepast op zachte prooien; de tanden zijn scherp en naar achteren gekromd zodat gladde, slijmerige prooien stevig worden verankerd. Na het eten van een slijmerige prooi veegt de hagedis zijn bek langs het substraat om van het slijm af te komen.” (Wikipedia)
Ze gebruiken ook nog een servetje! Ik denk dat deze net als sommige andere reptielen het slachtoffer is geworden van een van de stinkies, of anders van een wild beest of buurkat. Maar d?†t is niet de bedoeling, zeker niet als ze naaktslakken eten.

Wat een mooi diertje toch.
Vanochtend maaide ik bijna een kikker in het gras aan flarden, de volwassen vorm van deze, ook al zo’n schitterend dier. De d?¬©brousailleuse doet het weer. Deed hij het dan niet? Neen, na de afvoer en de brievenbus liet ook de motorzeis het afweten.
Vrijdagochtend bracht ik hem naar mijn vriend de Ch’ti, die me verwees naar de verkoper, firma Maridat in Colondannes (“ik heb geen onderdelen en bestellen duurt minstens 2 weken”). Het was 11:45 en daarom besloot ik te wachten tot na de middag, omdat er zoals iedereen weet om 12:00 sharp, gebikt moet worden.
Nu is meneer Piliot ALTIJD met vakantie als ik hem moet hebben, herinnerde ik me en dus belde ik eerst.
– Als je nu meteen komt, kan ik even kijken, want vanmiddag begint mijn vakantie.
Wat zeg ik? Cong?© is de middle name van meneer Piliot.
– En hoe lang blijf je weg?
Over drie weken was hij weer terug. Even rekenen, als er een onderdeel moet worden besteld, is dat altijd nog sneller dan wachten op een gebruinde meneer Piliot. Ik ging dus zaterdag weer naar Dubar. Ik had geluk, ze hadden net even tijd.
– Weet je dat ze bij Maridat 3 weken vakantie hebben? riep Dubar tegen z’n maatjes. Ze schudden lachend hun hoofden. Terwijl ze aan het schroeven gingen, deed ik allerlei nuttige boodschappen en verdomd, ze hadden het gevonden: dat fantastische Aspen, dat me zo nadrukkelijk was aangeraden door al die 2taktfiguren had het hele motorblok vastgelijmd door stroopvorming.
– Un produit de con, luidde het oordeel van meneer Dubar, zeker heel duur ook nog? Dat moest ik inderdaad bekennen.
– Twee dopjes van deze olie in een litertje benzine en niks aan de hand.
– Ok, meneer Dubar, u heeft me weer gelukkig gemaakt.
– Dat mijn vrouw er nu niet is, dan kon ik haar zeggen, moppie, ik heb weer een vrouw gelukkig gemaakt, zie je nou dat ik het kan?
Kijk, daarom ben ik daar klant.

In Villard kwamen we deze ringslang tegen, ogenschijnlijk door een auto aangereden, maar na nadere bestudering leek het ons toch weer een slachtoffer van zinloos geweld. Doodgeslagen. Het wordt tijd voor een beetje nattehisvoorlichting hier in de omgeving.
Morgen komt de Tour op 20 km afstand langs, misschien gaan Yeva en ik wel even kijken. Verhip, het is dan 14 juli, laat ik zodadelijk maar boodschappen doen, want misschien is de Intermarch?© wel dicht, die heeft altijd van die grillige openingstijden.