M?©ringues per postorder
De gedachte dat er overal in Europese postdistributiecentra poststukken liggen die voor ons bestemd zijn, is lollig vind ik en is bovendien niet helemaal waar. Gisteren kreeg ik mail uit ons FR-dorp, dat er een grote kartonnen doos was gearriveerd, die door onze directe buurman in ontvangst was genomen. Toen ik hem vanochtend daarover belde, zei hij: maak je niet bezorgd, hij staat hier goed, en het is me hier toch koud! Neen, er ligt geen sneeuw.
In die doos zitten hele mooie laarzen, die plotseling in de uitverkoop waren. Als je eenmaal iets op zo’n site hebt gekocht, zoals we in de kerstvakantie hebben gedaan, ontkom je niet aan de reclames. Overal komen ze tevoorschijn, die laarzen, of overhemden, of Franse huisvrouwenschorten, want Google onthoudt alles wat je ooit hebt bekeken en dat moet je weten ook. Nou ja.
Vandaag arriveerde bovenstaande doos met m?©ringues, waarover ik nu even niets zeg, later weer wel. Dit pakket kwam uit La Chapelle Th?®cle, zoek die plaats maar op, en is een test voor onze m?©ringueskenners en -liefhebbers, d.w.z. de dochters en die zijn ze nu aan het proberen en geven cijfers voor krakerigheid, smaak, voorkomen, enzovoorts.
Coeur de boeuf, kleiner en minder rimpelig dan de Russe
Op dit moment ligt er tenslotte ergens op een Frans postkantoor een envelop voor me, onderweg naar ons huis, gevuld met tomatenzaadjes van de varieteit Russe, dikke, rimpelige vleestomaten, die enorme vruchten kunnen afwerpen. Die heeft Belgische Jan me gestuurd, vanuit de Charente, een departement niet ver van het onze.
Weet je wat? Ik ga eens een brief versturen, dat we er binnenkort weer aankomen. Oldskool, mensen, werkt prima.
