Tag Archives: Oudjaar

Geen oliebollen

France, blinis
Hier is ook gist voor nodig

Met oudjaar had ik eigenlijk oliebollen moeten bakken, zoals elk jaar, maar weet je wat het was, ik had deze keer geen zin in die vette ellende in de keuken, die onze woonkamer is. En tussen de slaapkamers en de keuken ligt een dun laagje planken, dus dan leg je feitelijk in het nieuwe jaar in een vette olielucht te leggen, dat begint niet leuk.
Vorige keer had ik het gasfornuis de tuin in gesleept om van die lucht af te zijn en dat kan alleen als het niet regent, want dat spat! regen in het diepvet.
Goed, ik heb van onderstaande ingredienten -zonder de eiwitten, maar met de gelen – een pannekoekbeslag gemaakt, eerst de eieren splitsen dus voordat je iets doet, en ik heb gewoon droge gist uit een pakje gebruikt, niet verse. Na twee uur op de schoorsteenmantel waren er door de gist allemaal grote blazen ontstaan. Door deze prut gingen de stijfgeklopte eiwitten en voil?‚Ć, het blini-beslag was klaar. Met een toetjeslepel als maatschep heb ik het beslag er op pannekoekwijze in een oogwenk doorheen gebakken.
Beleggen met room van Giraud, mayonaise of dikke vinaigrette, met zalm of visse?´itjes, eigenlijk vond ik ze een stuk smakelijker dan oliebollen.

Pour gros 8 blinis maison :
‚Äö?Ѭ¢¬¨‚Ć250 g de farine
‚Äö?Ѭ¢¬¨‚Ć25 cl de lait
‚Äö?Ѭ¢¬¨‚Ć3 oeufs
‚Äö?Ѭ¢¬¨‚Ć50 g de beurre + du beurre pour faire cuire les blinis (1 ou 2 grammes par blini)

‚Äö?Ѭ¢¬¨‚Ć15 g de levure fra??Üche de boulanger
‚Äö?Ѭ¢¬¨‚Ć2 cuiller?¬©es ?‚Ć soupe d’huile neutre
‚Äö?Ѭ¢¬¨‚Ć1 cuiller?¬©e ?‚Ć caf?¬© de sel

(Ik had eigenlijk een ander stukje willen schrijven, ware het niet dat de slopers vandaag een verdieping lager zijn begonnen met het demonteren van de keuken van de buren met behulp van een helse klopboor. Dat geluid was wonderlijk genoeg overal in het gebouw op dezelfde sterkte te horen, in de kelder of zolder maakte niet uit, hoe dat nu weer kon. Er viel in ieder geval niet bij te werken.)

HEEEeeeEEE!

IJspret in 1963
IJspret op de sloot van de Erasmusweg in Den Haag in 1963 © M. de Korte sr.

Die bomen van mijn vorige stukje waren eigenlijk voor iets heel anders bedoeld. Vroeger, toen we nog op de Erasmusweg in Den Haag woonden, werd de kerstboom op oudejaarsmiddag afgetuigd (in mekaar geslagen lees ik) en naar een of ander veld in de buurt gesleept, waar de fik erin ging. Dat waren mooie evenementen voor ons kinderen, een brandstapel en in het donker naar huis. Er werd nooit, ik herhaal, nooit vuurwerk afgestoken voor 0:00 uur. Later zijn die vuren heel erg uit de hand gelopen, toen het tuig zich ermee ging bemoeien, maar tegen die tijd woonden we allang ergens anders.

Als we met alle kinderen van ons portiek terugliepen en we zagen bij iemand binnen nog een boom in vol ornaat – niemand doet in Nederland immers gordijnen dicht – dan zongen we zo hard mogelijk:
– HEEEeeeeEEE……te melluk en, koude Jan!
En:
– AAAaaaaAAACHT….en negen is, ZEVENTIEN!
op dezelfde wijs.

We lachten ons een deuk en ik voelde wel, dat we eigenlijk iets deden dat niet mocht. Kun je nagaan, hoe onwaarschijnlijk braaf we waren. Als ik zo’n rondslingerende boom zie, zitten die kreten de rest van de week weer in mijn kop.

de fik erin, © Jean-Pierre Jans
Een Amsterdamse brandstapel van oudjaar 2009 © Jean-Pierre Jans