Op het weitje van de buurman

De peren (verwacht) en de pruimen (onverwacht) waren nog voor geen meter rijp, maar we (Y. en ik) wandelden tevreden over dat aardige, verwaarloosde weitje van buurman P., dat nog helemaal niet zo gemakkelijk te betreden was Er stonden minstens 5 appelbomen bomvol appels van verschillende soorten.
– Niet te dicht bij de appelbomen komen, waarschuwde P., er ligt een agrarisch werktuig, waar je je lelijk aan kunt bezeren! Goed, goed, we zouden uitkijken.

Landbouwwerktuig

Geen peren of pruimen (of appels), maar wel daarentegen een heuse parasolzwam en nog meer bramen, waar ik maar weer een clafoutis van heb gemaakt.

Parasolzwam in de knop

Tijdens de middagwandeling met S. en de hondjes vond ik zomaar, niet ver hier vandaan, langs de kant van de weg nog twee exemplaren, al in geopende staat. Volgens onze medebewoners hier zijn dat de lekkerste, bakken als soort schnitzel, zegt wikipedia. Zou het werkelijk?
Toen ik die trots en opgewonden toonde, beaamden buurman P. en zijn broer, die toevallig met zijn vrouw op bezoek was, dat er geen groter plezier bestaat dan in het wild eetbare paddestoelen vinden.

Nieuwe bakvorm

Een ander, vergelijkbaar pleziertje was dat we op de brocante in Naillat een uitmuntende bakvorm voor clafoutis hebben gekocht (1‚Äö?ᬮ) plus 2 DVD’s (Deerhunter en Troy) voor eenzelfde bedrag. Die laatste film is natuurlijk flut, maar we willen Brad Pitt compleet hebben.