
Overtollige spullen uit de kast
Ik had genoeg van stapeltjes, troepjes en een kast vol servies en glaswerk. De kast moest er deze week het eerst aan geloven.
Die belachelijke hoeveelheid glas is afkomstig uit erfenissen in combinatie met de overgevoelige neiging (respect is zeg maar mijn ding) deze shit niet meteen bij het grofvuil te durven donderen. Dat komt vooral omdat de eigenaressen nog niet dood waren, toen we de boel moesten opruimen, zeg maar gewoon ruimen.
Ze gingen naar het verpleeghuis en daarnaar kun je niks meenemen, dit voorportaal van de dood, dus wen er maar alvast aan, want dood kun je helemaal niks meenemen, is de boodschap.
Ok. Ik heb die kopjes, borrel- en sherryglaasjes, wijnglazen, borrelnootbakjes, karafjes, bonbonschaaltjes en weet ik wat nog zolang onderdak geboden in de kast hier, tot ik deze week vond dat ik genoeg gerouwd had.

De kast na afloop
Alles is gesopt en gepoetst verpakt in een paar verhuisdozen en wordt bij de eerste gelegenheid meegenomen naar Frankrijk met als doel: de brocante van 15 augustus. Er zitten aantrekkelijke spullen bij, dus komt en koopt allen. Het zal wel weer vies tegenvallen, maar ik heb weer een ordelijke, schone kast.
Dat was een van de eerste fases van de Grote Schoonmaak. De radiatoren en de dwarsbalken zijn al gedaan, volgende week ga ik de nok aanvallen. Dat is bijna onmogelijk, want hoe kom ik daar in godsnaam bij, maar goed, dat is de target van deze week. En de kast+deur afverven. Het witten van de ruimte tussen de schuine balken, sommige mensen noemen dat: de muren, is de week daarna aan de beurt. Oh neen, eerst de raamkozijnen, bah bah bah balen, want die moeten worden geschuurd. En dan heb ik het nog niet over de pannenkasten gehad, waar de muizen zo te ruiken en te horen al een tijdje party’s houden. Kill, Bess. We kopen met Kerst wel vers gif.
En wat betreft de X-Factor: kijk eens hoe goed z’n haar zit:
Verder zijn Saar en ik diep teleurgesteld over uitslag van deze week. Wat is dat stemvee dom en gespeend van smaak! Zou het doorgestoken kaart zijn? Dat gaan we nu wel denken.

