Buurman zaagt uitgeschoten bomen aan barrels, buurvrouw blijft op veilige afstand

Nu kan ik wel af en toe de draak steken met buurman F., hij heeft toch maar even in een noodtempo de bomen van de mesthoop gerooid en in kleine stukjes gezaagd, die ik te drogen heb gelegd. Het is toch minstens een meter hout. Hoewel hij een uur daarvoor had gezegd dat ik de moestuin nu toch moest omspitten, (“labourer“), maar dat het eigenlijk al te laat was.

De mesthoop zonder boom, maar met de oude auto van de “echte” eigenaar R?¬©my

Omspitten waarvoor? Voor de aardappels! Dat leek me nu weer net te vroeg, aangezien thermometer vanochtend -1 zei en de rest van de dag rond de +1 bleef hangen, dankzij een gruwelijke helse (“infernal“) wind, die regelrecht de achtertuin in blies.

Kale bende die nodig omgespit moet

Aardappelen zijn voor mij als kleine moestuinierder en zelfverklaard ecowijf de minst interessante groente, vooral ook omdat ik ongebreideld uit de schuur van de buren mag nemen. Ze nemen veel plek in, zijn als plant saai, bloeien ook niet opvallend en moeten ook nog eens verzorgd worden. Vorig jaar en het jaar daarvoor deed ik wel ratte, waarvan ik een pondje aan dezelfde buurman gaf.
Tegen etenstijd zag ik ze daar puree van maken. Neen, dat waren geen beste aardappels, deze – hij liet een blommige knol van een pond zien – moest ik hebben. Zucht. Gelukkig staat daar een hartelijke behulpzaamheid tegenover.

Testopstelling bonenboog

Ondertussen ben ik begonnen met de voorbereiding van de tuin voor de bonen, zoals ik me een tijd geleden had voorgenomen. Een aantal lange hazelaartakken gaan een boog vormen waartegen de runner beans, stamspekbonen en lathyrus zich omhoog moeten werken. Commentaar van de buurman: dat waait toch bij de minste zucht wind om! Neen, voor positieve input aangaande noviteiten in de moestuin moet je niet bij hem zijn.

Degas op een postzegel

Hoe het nu met mijn schilderijen gaat, weet ik niet. Daar ga ik vanmiddag even langs als ik toch naar het postkantoor moet. Ik zag gisteren pas bij het opruimen dat de organisatie een toepasselijke postzegel op hun correspondentie had geplakt, zo’n beeldschoon portretje, dat ik ga inlijsten (2×4 cm). En dat ik zonnebloemen heb gezaaid die Helianthus debilis heten, zag ik toen ook voor het eerst. Let op! Zodra er moestuindomheden worden geventileerd, begin ik over zonnebloemen. En andersom.