Geld ligt op straat nummer zoveel

Deze Euphorbia heb ik ooit bij het grofvuil gevonden. Hij staat al een tijd in de goot en kijk eens hoe hij bloeit met lieve gezichtjes! Hoewel ik er nu groene billetjes in zie. Hij gaat definitief mee naar Frankrijk.

Vandaag was het Moederdag, door mijn vader steevast afgedaan als een uitvinding van de Middenstand.
Mijn kinderen kwamen helemaal niet met ontbijt op bed of met zelfgemaakte knutselwerkjes, maar gingen daarentegen na ontvangst van hun wekelijkse zakgeld, naar de bloemenmarkt op het Singel om een enorme bos tulpen voor me te kopen. Maar dat is aardig!

Galettes Bretonnes

Voor het eerst hebben we heus pakket in onze officieel erkende brievenbus gekregen. Remke, bekend van de fameuze camping Les Th?©rondels vond tussen al haar omheiningreparaties en andere zaken ook nog tijd om ons dit uiterst welkome en toepasselijke koekblik te sturen.

Daar hebben we meteen die koekjes van 3 mei in gedaan. Voor heel korte tijd.
Maar eigenlijk horen er Bretonse koekjes in. Een recept van internet:

Ingr?©dients pour environ 60 galettes :
270 g de sucre, 250 g de beurre demi-sel ramolli, 1 pinc?©e de sel, 1 paquet et demi de levure chimique, 400 g de farine, 2 oeufs

Recette :
M?¬¨¬©langer la farine avec le sucre, le sel et la levure. Ajouter les oeufs et p?¬¨¬©trir rapidement. Rajouter le beurre en cr?¬¨?Üme. R?¬¨¬©aliser des rouleaux de p?¬¨¬¢te d’environ 5 cm de diam?¬¨?Ütre, les entourer de papier aluminium et les laisser reposer 1 h au frais.

D?¬¨¬©couper les rouleaux de p?¬¨¬¢te en tron???ºons de 0,5 cm et les faire cuire 10 mn environ au four ? 225¬¨¬®? C sur une plaque beurr?¬¨¬©e.

Suf struikje


De clematis heeft zich elegant over het muurtje gedrapeerd

Er staat bij ons in de buurt een haag van blauwe regen en dat ziet er spectaculair uit. Dat gaan we volgend jaar eens proberen, na het succes van bovenstaande clematis. Voorlopig zit ik de komende drie maanden achter (of voor) een computer.

Ik heb me deze week helemaal het schompes gewerkt, om de groei een beetje in toom te houden. Volkomen nutteloos natuurlijk, want de grootste groei begint nu. Eind juli is het tempo er weer uit, als ik er weer aankom met mijn motorzeis. De bramen, die ik allemaal ?©en voor ?©?©n heb uitgegraven, zijn nu bijna weg en daar ben ik heel trots op. Dan krijg je een gazonnetje, dat verder niet te vergelijken is met het plaatselijke ideaal. Ze willen hier een strak vlak met hier en daar een ge????soleerd suf struikje of een eenzame bos Pampagras.


Mijn eigen ideaal

Zondag vroeg ik bij een aperootje aan de buren hoe dat nu zat met die kloosterachtige gebouwen bij Crozant.
O, la Chapelle des Places, zeiden ze. Die schijnt nog ouder te zijn dan de Chapelle van Mas St. Jean. Maar dat Les Places in particuliere handen was, dachten ze niet. Al googlend vind ik 1 piepklein prentbriefkaartje, waar de toren heel herkenbaar op te zien is. In de zomer ga ik eens informatie verzamelen bij de dames van de bibliotheek van St. Sulpice.

We zijn alweer thuis, na een rustig ritje. De andere clematis staat in Amsterdam ook tamelijk fotogeniek te zijn.

Circuspaard


Stokoude boerderij

Onderweg naar St. S?©bastien komen we onmiddellijk na Crozant dit idyllische huis tegen. Aan de andere kant van de weg staat een soort vervallen klooster of kasteel. Al die gebouwen horen duidelijk bij elkaar. Jammer genoeg loopt de weg naar St. S?©bastien dwars door dit complex.
De mensen houden pauwen en meer van dit ouderwetse bijzondere pluimvee.


Net gerestaureerd torentje

In februari zagen we dat er was begonnen met restaureren. Het dak van een van de torens werd op een curieuze wijze met latjes in elkaar gestoken. Deze keer hadden ze er nog een torentje bovenop gezet. Het ziet er uiterst authentiek uit.
Overal staan borden met verboden toegang, propri?©t?© priv?© en daar hebben ze gelijk in, want je zou denken dat het publiek terrein was.
Van wie het is, weten we niet. We hebben er nog nooit iemand gezien. De boerderij wordt duidelijk bewoond. Dat gaan we eens uitzoeken.


Yeva op een nieuw paard

Dit brave paard was nieuw in de manege. Hij heeft bij het circus gewerkt en dat kun je merken. Wil je zijn hoeven krabben, dan zet hij het op een rekenen, let je even niet op, rolt hij je zakken. Hij kan zelf zijn halster uitdoen en R?©my vertelde dat hij op onverhoedse momenten op zijn achterbenen gaat staan. Dan heb je klaarblijkelijk op een of andere onbekende knop bij hem gedrukt.


Het lijkt de USA wel

Kijk, hier gaat het naar toe met de welgestelde Fransen. Kan Sarkozy daar niks tegen doen? Of is dit de moderne versie van het huis aan het begin?

Orchideetjes


Handrem op zijn Frans

De handremschijven zijn volgens Valdipneus versleten en dienen te worden vervangen. Bestellen duurt weet ik hoe lang, daarom ga ik de heer Ruimzicht maar eens aan zijn trui trekken, die mij een handremloze auto verkocht heeft. Tot die tijd doe ik het maar zoals het al 50 jaar in dit land gebeurt.
De auto hier op de foto staat geparkeerd in Naillat centrum (300 inwoners), waar we weer in het bekende arbeiderscaf?© hebben gegeten. Het was vrijdag, dus we kregen vis.


De tafel is gedekt

De sociale werkplaats was ook weer aanwezig, dit keer met eigen siroop en prikwater plus koekjes. We kregen van sommigen een vriendelijk handje.


We houden van droog

Ik heb vandaag een groot stuk tuin leeggehakt, waar vorig jaar van alles stond te bloeien. De goudsbloemen, dropplanten en blauwe geraniums zijn gewoon verdwenen! Degenen die de grond en het klimaat heerlijk vinden zijn de stokrozen, de echinacea’s, de gewone stinkgeraniums, vinca’s, de rozemarijn, thijm, salie en gelukkig ook de verbena bonariensis.
In onze moestuintjes, die lager liggen en natter zijn, heeft de oostindische kers zich inderdaad als een gek uitgezaaid. Dat heb ik nog nooit meegemaakt.
Vorig jaar hadden we er een stuk of vier plantjes neergezet, die vervolgens alle ruimte in beslag namen. Nu hebben we er minstens 50. We hebben ze uitgegraven en zetten ze neer langs de randen van het grote veld, waar ze naar hartelust mogen woekeren.


Orchideetjes

Het stukje sol, zoals het in het in de koopakte werd genoemd, ontwikkelt zich tot een mooi stukje grond. Vorig jaar en het jaar daarvoor hebben Yeva en ik alle bramen uitgegraven en het dode hout verwijderd.
Er zijn daar deze winter jammer genoeg een paar bomen omgevallen, maar de zogenaamde spontane bodembedekkers maken een boel goed. Veel wilde orchidee?´n en hyacinthen en allerlei veronicaatjes en koekoeksbloemen.

Even een uurtje niks doen. Er hangt ook al weer een nieuwe dakgoot.