Morgen weer dit uitzicht.
Het mistte na een prachtige week, zeiden de buren door de telefoon.
Yearly Archives: 2007
Cavia-talk II
Satijn-Soes
We hebben al jaren twee cavia’s. Gaat er een dood, nemen we afscheid en een ander. Dat gaat heus wel met verdriet en ritueel gepaard, echt. We waren al heel tevreden met Soes en Piep, tot Yeva ontdekte dat er in cavia-opvang Hillegom een dove en blinde cavia zat, die verder niemand interessant vond. Jake.
Ok, vooruit, kom maar. Hebben we toch drie cavia’s?
Jake, blind en doof
Die lieve Jake is werkelijk vertederend. Hij reageert wel, maar niet zoals de anderen op geritsel van plastic zakken of het geluid van de ijskast. Hij knort verliefd tegen de meisjes, hij komt aanhollen tijdens voedertijd, hij bewaakt zijn stukje komkommer als geen ander en hij valt pardoes in slaap. Yeva kan er geen genoeg van krijgen.
We zijn allemaal dol op hem.
Koopzondag
Een onbekende op zondag in het magazijn
Koop zondag niks! Dat is natuurlijk veel verstandiger en aangenamer.
Omdat het zulk prachtig weer was, dacht ik, als we nu eens laat in de middag een tweede boekenkastje bij die Zweden kopen, niemand komt vast en zeker op dat idee. iedereen zit in de tuin of op een terras of maakt een wandeling, welke gek gaat er (?¬?berhaupt) naar de Ikea, en dan ook nog op zondag?
Nou, dat waren er nogal wat. Veel ballenbak-omroep, maar wij stonden binnen 15 minuten met onze spullen weer buiten: een record. Zo valt het wel mee. Maar blij word ik er toch niet echt van.
Ga niet mee in de vaart der volkeren!
De oude versie
Robertine wilde weer iets nieuws en riep mijn hulp in. Gelukkig wilde ze iets nieuws en niet iets vernieuwen, want vernieuwen lijkt erg op vernielen, en daar ben ik ook weer heel goed in. Een hele oude WordPress upgraden naar de meest actuele versie vereist oplettendheid, veel backup en niet per ongeluk oude bestanden vrolijk overschrijven, of iets aanvinken wat nooit, nooit, nooit meer ongedaan kan worden gemaakt. Ja, let op!
WordPress met K2 (een lay-out template met allerlei handigheidjes) installeren op een maagdelijk domein is een fluitje van een cent. Even de boel downloaden, uploaden, codetjes erin en klaar is Kees. Toen dit allemaal voor de Bakker was, dacht ik – die nieuwe versie van K2 gezien hebbend – geinig, hoor, die wil ik ook!
Had ik dat maar niet gedacht, stom, stom, stom.
De nieuwe versie
Eerst maar een verse backup gemaakt en toen ik die op een heel andere computer had veiliggesteld, zoals de recherche zegt, zette ik de nieuwe versies erop.
Heuh? Waar was alles gebleven? Waar waren mijn instellingen? Waarom was alles blauw? En in het Engels? Getverdegetver, NEEN!
En wat ik ook veranderde, zocht of terug probeerde te zetten, niks hielp. Ik kon wel huilen en ik ben de rest van de dag bezig geweest de schade te herstellen. Op de verschillende forums (die van WP en K2) kloeg men ook al steen en been.
Dat doe ik nooit meer. Ik heb nog een koortsige griepkop ook! (Nou ja, nooit, dit is al de zoveelste keer dat ik mijn tijd heb zitten verprutsen. Hardleers. )
Brugmansia/Datura bloeit
Ondertussen is het onwaarschijnlijk mooi weer. Op balkon bloeit de Datura en dampt zijn gassen uit. Dat deed hij vorig jaar nog in december. Mooi is hij niet en stinken doet hij ook. Weg met dat ding.
En hier kijkt de Datura tegenaan. Stinkt ook. Mag blijven.
Le Hollandais
We waren van de week alweer 16 jaar getrouwd. Dat is natuurlijk niks vergeleken bij de familie A. uit Saint Sulpice (60 jaar), of de familie B. om de hoek bij ons in Frankrijk (63 jaar), maar elke gelegenheid om weer eens uit eten te gaan is goed, nietwaar. Bovendien is Het Boek in een eindstadium beland, wat de stress thuis aanzienlijk heeft verminderd.
Een heerlijk restaurant, ontspannen, goede keuken, en prettig personeel. Siebe at Hongaars scharrelvarken, en echt, als je dat hebt geproefd, begrijp je niet wat je al die jaren eigenlijk hebt gegeten. Nu wordt er bij ons thuis geen varken gegeten en zeker geen batterijvarkentje, maar in Frankrijk kom je nog wel eens een echt buitenbeest tegen en daar zeggen we geen nee tegen. Maar dit was werkelijk top. We hanteerden voor de wijn de regel: de prijs van het menu. Dus als je voor 8 euro eet, neem je een wijn van 8 euro. Eet je voor 50 euro, kies dan ook een wijn van die prijs. Dat heb ik niet van mezelf, maar gelezen bij Michael Sanders.
Van de 13 of 14 gasten was er ?©?©n BN-er, die eigenlijk helemaal geen BN-er is, want niemand in mijn directe kring heeft ooit van hem gehoord. Meer iets voor de liefhebber dus. Toen ik de volgende dag eens flink wilde opscheppen over dit voorval, wist een ander van mijn werk me vet te overtreffen, die was naar de lancering van Gala gegaan. Alleen maar BN-ers en als toetje een optreden van, kom hoe heet-ie ook weer, die van Roxy Music, nooit van gehoord, oja, Brian Ferry. Ook heel leuk. Maar ons etentje was leuker.