We keken vandaag op het werk naar een onstuimig IJ, hagelbuien afgewisseld met blauwe lucht. In die krankzinnige buien konden we af en toe de kleuren van de regenboog zien. Soms was het weer helemaal rustig. Het leek het echte leven wel.

Omdat ik maar bezig was met dit of dat, liet ik het fotograferen van al dat moois voorbijgaan.
Nu ik thuis ben en het donker is, kijk ik of de goot nog iets te bieden heeft.
– Mam, doe het raam dicht, KOUD!
Inderdaad, het is ijskoud.
Op de terugweg bevroren mijn handen voor het eerst dit jaar. Hee, geen boom heeft meer een blaadje of het moet zo’n flauwe evergreen zijn.