Hier staan gelukkig geen huizen

Ach, ik kan niet eeuwig aan het mopperen blijven. Daarom heb ik me van mijn werk = computer, waar ik nu weer aan zit, losgescheurd en ben naar de bibliotheek gefietst. De fietsenparkeergarage is tegenwoordig goed gevuld, nu het conservatorium in gebruik is. Ik zie dan ook alleen maar mensen met vioolkisten op hun rug.
Zou het conservatorium iets met die muzak te maken hebben, die daar plotseling in de kelder op een lullig volume te horen is? O neen, ik zou niet mopperen.

Hup, smijt maar om

Ik heb een stapel boeken geleend, alles in vertaling, de originelen zijn in de bibiotheek niet te vinden.
Flaubert, Haat is een deugd, een oude bekende. Flaubert heeft een gezicht gekregen, na het lezen van de broertjes Goncourt, George Sand, Bart van Loo, om er maar eens een paar te noemen. Ik ga hem helemaal opnieuw proberen.
Maxime du Camp, Uren met Flaubert en andere herinneringen, eens zien of het boek Par les champs et par les gr?¬¨?Üves nog genoemd gaat worden, een boek dat ze samen zouden schrijven. Maxime had het toen lelijk laten afweten.
Antjie Krog, De kleur van je hart, over de zittingen van de Zuidafrikaanse Waarheids- en verzoeningscommissie. Ik ben de afgelopen tijd onverwacht geconfronteerd met Interpersonal Violence, gelukkig niet persoonlijk, dus ik dacht, laat ik me er eens serieus in verdiepen. De beelden van Robin Hammond en anderen zijn al bijna niet te verdragen, ik weet niet of ik het qua tekst aankan.
Fernando Pessoa & Of?©lia Queiroz, Liefdesbrieven, een beetje tegenwicht want anders kan ik het leven niet aan, hoewel de liefde ook voor een hoop ellende kan zorgen.

Zo. Bijna niet gemopperd.