Voorwaarts

Ik zit hier een beetje te tikken op het toetsenbord, en daar begint zoals altijd op zaterdag, het carillon van de Zuiderkerk te spelen. Ik heb wel eens een aantal Ja Zuster/Nee Zuster-liedjes voorbij horen komen. Dat is wel aardig, als ze daarna niet de rest van de dag in mijn kop zouden zitten.
Vandaag speelde het Voorwaarts en Niet Vergeten, een lied dat we in de jaren ’70 bij elke gelegenheid zongen, net als Ja Zuster/Nee Zuster trouwens. We zongen het bij voorkeur in het Duits, natuurlijk, want we zaten in die tijd ook helemaal tijdgeestig in de Dreigroschenoper van Bertolt Brecht.

Vorw?¬¨?ürts und nicht vergessen,
worin unsere St?¬¨?ürke besteht!
Beim Hungern und beim Essen,
vorw?¬¨?ürts und nie vergessen:
die Solidarit?¬¨?üt!

Die carillonspeler moet wel van dezelfde generatie zijn. Maar bedankt, het zit erin voor de rest van de dag. Tot vandaag was het “We zijn zo lekker gewoon gebleven” van de Lama’s.
Tegelijk met dit socialistische strijdlied komt Frits Lambrechts uit een verborgen laatje van mijn geheugen bovendrijven. Getver, Frits Lambrechts. Toch zit er een systeem in, wonderlijk hoe die hersens werken, want wat lees ik bij Wikipedia over onze Frits:
Van november 1984 t/m december 1993 was Frits Lambrechts tienmaal de Hoofdpiet in televisieprogramma’s rond Sinterklaas. Hee, ik bedoel maar.

6 thoughts on “Voorwaarts”

  1. Dat is toch wel weer bizar. Tenzij de beiaardier natuurlijk deze dr. de Vos inderdaad kent. En dat is heel goed mogelijk, waarom niet?
    De Zuiderkerk is geen kerk meer, daar wordt niet meer gepreekt.

  2. “Dat is wel aardig, als ze daarna niet de rest van de dag in mijn kop zouden zitten.”
    Daar heb ik ook altijd zo’n last van! En niet 1 dag, maar soms wekenlang.
    Als ik alleen al nu ga bedenken welk lied als laatste in mijn hoofd bleef, dan zit ik gelijk WEER met de gebakken peren.
    Er moet iets op te vinden zijn!
    Bovendien, denk je eens in, als alleen al een simpel melodietje zo’n bezit van je kan nemen, wat dan nog meer allemaal. Wat je niet wilt, niet weet, niet wilt weten ook.
    Of toch…
    uiteindelijk misschien toch wel.

  3. Ik ben inderdaad ook wekenlang bezeten geweest geworden door Stevie Wonder, ik had recent Fatal Bazooka in mijn kop, maar ik probeer het nu via de ringtone van m’n mobiel. Als er iemand belt, hup! heb ik weer een liedje van eigen smaak in me kop. Dat moet overigens niet te lang duren.

    Mijn oudste kind heeft dezelfde afwijking. We moeten dan ook erg uitkijken met wat we hardop zingen. Oeps! Fout!

Comments are closed.