Hinkende Kwint

Kwik hinkt

Het is weer zover, Kwint laat z’n linkerachterpootje hangen. Ik werd er net op straat over aangesproken en kon alleen verklaren dat Kwint om de zoveel tijd buikpijn of een darmontsteking heeft en dat dat altijd begint met dat pootje.
– 200 mg ibuprofen erin en het is over, vertelde ik, blij dat ik mijn dagelijkse kleine leed kwijt kon. Alsof dat de jongeman, die met een kratje lege flessen op weg was naar de glasbak interesseerde. Hij vroeg er natuurlijk wel naar.
Dat gedoe met Kwint is een regelmatig terugkerend onderwerp. Omdat de dierenarts zoals bekend me niet verder helpt dan me van mijn geld af, heb ik dit jaar een heel ander experiment uitgehaald: Kwint krijgt alleen nog wormpillen en een anti-rabiesprik. Al die andere flauwekulprikken, kennelhoest, mazelen en rodehond, die heb ik geweigerd.
En het helpt. Hij is dit jaar nauwelijks ziek geweest, alleen die pootjesziekte dan en een halve dag een beetje koorts.

Maar natuurlijk weet ik niet of helpt, dat geloofde toch geen mens, hoop ik? Dokter Placebo! Ik was denkelijk gedurende een onoplettend ogenblik homeopathisch bezig. Te bewijzen valt er helemaal niets.

3 thoughts on “Hinkende Kwint”

  1. Same here. Onze Bomans sleept af en toe met een poot en dat is -uiteraard- iets in het artritis-spectrum. Nu kan ik naar de d.a. gaan, die geeft me dan ws iets om de boel soepel te maken/houden en dat geef ik hem nu ook al (via het Kruidvat, hoera internet!) voor een fractie van de prijs. Het is een kwaal die elke lab van een bepaalde leeftijd hoe dan ook krijgt en ik hen daar dus al een beetje op geanticipeerd.
    Hoe dan ook, meneer is vandaag lekker gewassen. Hij neemt de benen wanneer hij de emmers ziet staan, maar staat te rillen van genot bij het zicht van de stapel handdoeken: lekker rossen!

  2. Die suffe dieren! Bess gaat er vandoor als ze frontline moet. Als ik al een vage beweging maak in de richting van het medicijnkastje, zit ze onder het caviahok.
    Krijgt ze frontline, trilt ze van de stress nog een uur na. Zo’n aansteller heb ik nog nooit meegemaakt. Doet het pijn? Nee. Ik warm het af en toe op, maakt niet uit. En hoe dat zo gekomen is? Geen idee.
    De ander heeft nergens last van, qua ingebeelde ziekte. Die heeft gewoon een verschrikkelijke buikpuin af en toe, dat is duidelijk, de arme ziel.
    Maar die dierenartsen…

Comments are closed.