Jacht

Chantarelles
Elke dag bakken vol, hoor

Vriendin P waarschuwde me net dat zondag het jachtseizoen begint en dat ik morgen dus nog maar snel de laatste paddenstoelen uit de grond moest gaan halen, als ik niet doorzeefd wilde worden. Nu ben ik toevallig alleen vandaag niet wezen zoeken, maar verder elke dag met succes, zoals ik al eerder meldde.
Ik loop nu noodgedwongen met al die goudgele wondertjes te leuren, want de diepvries zit er mee vol en elke dag een variatie met girolles, neen, dat lukt me niet meer. Ik heb ze allemaal gehad. Even een kleine pauze.

Dog in the barnyard
Hier heb ik ook een kilo girolles afgeleverd. Milou draagt de Cone of Shame waarschijnlijk omdat hij is “geholpen”

Ik struikel namelijk over die cantharellen. Het is een kwestie van naar de grond staren en het blijkt dit jaar nauwelijks uit te maken waar je dat doet, ja, in het bos, maar ze staan werkelijk overal.
De frietbakker uit Les Verrines zei dat hij daarentegen zulke krankzinnige hoeveelheden trompettes de la mort had gezien, dat je die nog het eenvoudigst met de zeis zou kunnen oogsten, velden vol. Ik staar me suf, maar die paddenstoelen heb ik nog niet gezien, net zo min als de parasolzwam (Coulemelle) of de ros?© de pr?© en de c?®pe heel sporadisch. Dat is gek.

Nu geloof ik dat de trompetjes vooral in het Bois de Chabannes voorkomen, terwijl ik een beetje hier achter op het bergje rondscharrel en hoe dat bos heet weet ik niet. Ik zal het eens opzoeken. Bleu houdt me gezelschap en vindt het net zo fijn als ik om buiten de paden (hors piste) door het bos te stampen.

Dog in photo wallpaper
Bleu probeert zelfs hier buiten de paden te lopen

Maar goed, morgen heb ik geen tijd, want ik heb afgesproken met vriendin P. die arme kip uit haar lijden te verlossen. Het leven heeft voor haar geen enkele zin zo, in een hok en almaar bang, ook buiten het hok.

Het diertje heeft van al die stress een piepende ademhaling gekregen en elke keer als ik haar waterbakje ververs – minstens 5x /dag , want ze schopt het of om of ze bevuilt het – fladdert ze hysterisch heen en weer en moet ik uitkijken dat ik haar niet eerder om zeep help als ik het hekje weer snel dichtdoe, omdat ze steeds kans ziet haar kop ertussen te steken.
Ik overwoog vandaag inderdaad heel even het lot een kans te geven, maar zag er vanaf. Geen tijd, geen heet water, moest de was nog ophangen etc.

Morgen dan maar, bij het krieken van de dag. Ik verheug me er niet op.