Zelfredzaam

Chickens in the garden
Kijk die verwende kinderen toch weer eens zeuren om snoep

Plotseling is het echt herfst, glashelder en dus een stuk kouder.
We wilden wel eens iets anders, Bleu en ik, dus we namen de auto en reden naar de plek waar een beek door een kleine vallei loopt. Dat piepkleine riviertje vindt o.a. hier in het ?©tang achter ons dorp zijn oorsprong.
Door deze Ruisseau de Champotier lopen we wel minstens vijf keer per week, zoals ik twee jaar geleden al beschreef. Op de kaart kun je zien dat er meer stroompjes samenkomen die zich dan uiteindelijk, niet ver hiervandaan bij de Creuse voegen.

Ruisseau de Champotier
We liepen langs die blauwe kronkellijn

Volgens de zoon van buurman P zouden daar girolles grises te vinden zijn, maar ik heb niets kunnen vinden, niet eens een gewoon melkzwammetje. Misschien had ik de beek moeten oversteken over de gammele plank met een zelfgeknutselde brugleuning. Het was ondertussen zo donker geworden dat er geen foto meer te maken viel, dat doe ik de volgende keer.
Die duisternis kwam ook omdat dat riviertje zich daar in een duizelingwekkende diepte vol bomen bevindt, waar de zon niet kan komen en waardoor ik plotseling door een merkwaardige hoogtevrees werd bevangen.

Ruisseau de Champotier
Aan het begin van de wandeling, Bleu vindt het allemaal dolletjes

Later vandaag gaan we eens aan die andere oever scharrelen, stom natuurlijk, zaterdag, dan zijn tegen de tijd dat wij eens aankomen, alle paddenstoelen al geplukt en bovendien wordt er gejaagd.


Toen het leven nog eenvoudig was

Maar eerst vandaag de kwartels. Als je how to cull quail googelt, kom je er wel achter, maar wil je dat ook? Dat is de kwestie.
Met een keukenschaar het kopje eraf knippen, is misschien snel en effectief, maar daar word ik een beetje misselijk van, Buster Fonteyn. Dan maar methode vriendin P, die knijpt even het keeltje dicht. Oh jee.

‘t Is me ja wat, dat autarkische bestaan.